Olmaz olası kendimi bir türlü avutamadım
Rüyalarımı çaldın, inanamadım
Umutlarımı sana bağlı anlatamadım
Mutlu deÄŸilim ÅŸimdi
Seni çok sevdiğimi haykıramadım
Bu şehre duyuramadım

Seni sordum gündüzlerce bu şehrin her sokağına
Söylemedi inat ettim
Geceleri seninle uyudum

Ben bir sana bir bu şehre gül dedim
Denizle ay ÅŸahittir, ÅŸahittir kara toprakla gece
Sensizken Bursa’da bir kez olsun gülmedim

Yıllar ömrümü çaldı
Sen yoktun, yokluğun vardı
Ölemedim, ölüm geldi de
Yüreğimde sen, ağladım
Yere düşen her gözyaşımın yüreğinde sen vardın
Artık gün geçtikçe soluyorum
Gittiğin günden beri ağlıyorum
Gelmesen de ÅŸunu bilmeni istiyorum
Seni seviyorum…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Aklım fikrim hayalim sen sen ve hala sen. Ben seni hala çok seviyorsam seni unutamamamdan. Seni hala içimde yaşatmamdan. Benim tek düşüncem sensin. Ne yapsam, ne etsem sen. Şu içimdeki sana bir dur diyemiyorum. Ben kendimi düşünmüyorum, sadece seni düşünüyorum. Başka kimse umurumda bile değil. O kızı da düşünmüyorum. Ona her baktığımda zaten seni görüyorum nereye baksam seni görüyorum. Günün doğuşu gecenin batışında bile sensin. Gün seninle doğuyor yine sensiz batıyor. Kabuslarım hiç bitmiyor. Yatağımın yarısı hep boş. Adım attığım heryerde, daldığım her derinlikte sensin. Her nefes alışımda seni daha çok içime çekiyorum. Nefesimi geri vermek istemiyorum. Çünkü seni her alışımda seni tekrar kaybediyorum. Ben senin sandığın kadar güçlü biri değilim. Bu kadar şeyin üstesinden gelecek kadar gücüm yok. Öncelikle seni unutabilecek gücüm hiç yok. Yaaa her şey mi bitti? Hiç ufacık sevgin bile kalmadı mı artık bana karsı? Bunca yaşadıklarımızı bir kalemde nasıl silip atabilirsin? Nasıl unutabilirsin yaşanmışlıklarımızı, hatıralarımızı? Hiçbir şeye anlam veremiyorum. Mantığımı kaybettim. Sonumuzun böle olmasına hala inanasım bile gelmiyor. Hani hiç ayrılmayacak, birbirimizi ne olursa olsun bırakmayacaktık. Bizi ayırsa ayırsa sadece ölüm ayıracaktı. Kii ölüm ayırsa bile cennette buluşacaktık. Her şeyi ne kadar da güzel hayal etmiştik… Ama artık bunlar sadece hayallerimde kaldı.

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Yoruldum artık sevmekten, yasamaktan
Ve aÅŸktan
İlk adımı hep benim atmamdan
Oysa bilirsin
HoÅŸlanmam gurur yapmaktan
Seviyorsan söyleyeceksin
Erkekçe
Gerekliyse atılacaksın
Mertçe
Ama unutma, her ÅŸeyi yapabilirisin
Eğer yorgunluğuna değecekse…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Eski bir sevda hakkında ne yazılabilir ki
‘‘Çok sevmiştim’’ le başlayan
‘‘Ama maalesef olmadı’’ yla biten
Ve kendini yiyip bitiren
Birkaç cümle dışında

Gözlerine bakıp da söyleyeceklerim vardı oysa
Yüreğine dokunup da hissettirmek istediklerim
Nefes alışımdan anlayabileceğini düşündüklerim.

Bulutların toplanmasını beklemeden yağmur yağdı bizde
Fena yakalandık
Feci ıslandık
Ve sonrasında gökkuşağı göremeyeceğimiz kadar küçüktü
Ya da gözlerimiz görmeyecek kadar kördü
Habersiz kaldık

Kürek çekmeye çalıştık akıntıya
Ve destek olduk akıntıya gözyaşlarımızla
Oluruz sandık
Oysa çok hamdık
Sığarız zannettik bir çift yüreğe
Daha o ateÅŸte yanmadan

Yapamadık, olmadı
Bir yüreği paylaşıyorum şimdi kendimle
Ve bir şeyler yazmaya çalışıyorum eski sevgilime
‘‘Çok sevdim’’le başlayıp
‘‘Ama maalesef olmadı’’yla biten cümleler dışında

Özür dilerim
‘‘Gitme’’ler sessiz çıktığı için ağzımdan
‘‘Yalvarırım’’larımın yüreğime saplanmasından dolayı
Oysa bu
Tahmin ettiğinden daha büyük keder
Tarifsiz bir acıydı…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

GeçmiÅŸ arkamda kaldı gelecekse önümde; ben her iki adımda bir arkama dönüp bakıyorum. Seni görebilmek için, hatalarım için. Hata ne olursa olsun bir kez affedilmeye deÄŸer. Bir zamanlar güneÅŸim vardı doÄŸuyordu benim için, sen yanımdaydın çünkü. Åžuan ne güneÅŸim kaldı doÄŸacak ne de yanımda olup da batacak gün batımımız. YokluÄŸun hissedilmeyecek gibi deÄŸil. Aynalara her baktığımda kendimi görmek yerine seni görüyorum, seni özlüyorum çekip gittiÄŸin günden beri… Beni yapayalnız sensiz bıraktın. Bunu neden yaptın? Hani birbirimiz için yaratılmıştık? AÅŸkımıza ne oldu? Hem de gerçek olan aÅŸkımıza? Demek hepsi sen gibi yalanmış! Aslında çok yazık… ama; ben yine de yazık bile diyemiyorum. Çünkü hala kalbimde bir yere sahipsin, hala içimde seni bir prenses gibi saklıyorum, seni hala besliyorum. Bazen buralardan kaçmak istiyorum. Anılardan, yaÅŸanmışlıklardan ve senden! Ama içimdeki senden bir türlü kaçamıyorum! Git gide yoruluyorum, tıkandım artık yapacak hiç birÅŸeyim yok. Çaresizce seni bekliyorum… Gel artık bir tanem bırak geçmiÅŸ geçmiÅŸte kalsın. Unut gitsin tatsızlıkları. Seni sevmek tıpkı yaÄŸmurda sırılsıklam yürümek gibi. Islanan toprağın kokusunu içine çekmek gibi. Ben ÅŸuan yaÄŸmurun altındayım bir tanem! Var mısın sen de bu yaÄŸmurda ıslanmaya?…..

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

Bir çığlık bulsam hiç susmayan,
Veya bir cümle de beni anlatan..
Gittin gideli sonsuz bir acı,
Ölümün önüne geçemedim yok ilacı..

İlk ve son nefes ürkek bu beden,
Nedensizim sana yakı$maz kefen..
Sormaya korktum meleÄŸim nerde,
Tanrım hesap ver $imdi sıra sende..

Hicran bu kesik eksik kalbim,
Her gece sancı odamda hayalin..
Külleri üfle ama ben yandım,
Günlerim hezeyan sensiz kaldım..

Sen dü$ ve gülü$lerime umuttun,
Çiviler çaktılar sanki kalbe,
Yer yüzünde bak bir hayat unuttun;
Bu çocuk sensiz yapamadı anne!

Dünya bir film, açılır perden,
Mutlu son da yok kaçar hep senden..
Nefret edersin seyircilerden,
Sahnesi gerçek tek oyun ölümdür!..

Solgun her surat yalanla boyanır,
Rüya biter kul gerçeğe uyanır..
Sonbaharı sevmiyor hiç bir yaprak,
Söz geçer mi kadare bu kara toprak..

Sövdümse beden zamanla geli$ir,
Güldümse neden sanma ki deği$ir..
Derdi bilmeden sözler avutmaz,
Gözya$ı aksın bu gönül unutmaz..

Durgunum artık suçumu araken,
Bakan bir kör var seçimi yaparken..
Hayatı oynar amacı biçimsiz,
Sarho$tur acım sonucu geçimsiz..

Aynı hüzündür sendeki duygu,
Ölüme sözümdür bendeki uyku..
Anlamı yok doğan her güne lanet;
Bu çocuk sensiz yapamadı affet!

Dünya bir film, açılır perden,
Mutlu son da yok kaçar hep senden..
Nefret edersin seyircilerden,
Sahnesi gerçek tek oyun ölümdür!..

Erman-Ender

Bugün bıraktığın on be$inci gün,
Yalnızlığıma terk ettiğin,
Beni bir hiç ettiğin,
Hergün öldüğüm on be$inci gün..

Karanlığıma sığındığım,
Küfürler savurduğum,
Yalanlar söylediğim,
On be$inci günüm bugün..

Aslında yenildiğim,
Bir türlü kabullenmediğim,
Yalandan kaçtığım ancak,
Yalan olduğum; on be$inci gün bugün..

Fısıldıyorum duvarlara canlıymı$ gibi,
Buhulu camlara adını yazıyorum, silinmeyecekmi$ gibi..
Yeni bir güne uyanıyorum, sanki hiç bitmemi$ gibi,
Zamanın durduğu on be$inci gün bugün..

Ara vermi$tim seninle hayatıma,
$iirlerime, kalbime, ömrüme..
Geri döndüm..
Anladım ki;
$iiri yazdıran ilham değil, acıymı$..
Acıyı tattığım on be$inci gün bugün..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur