Bende Yazar Olcam!

Düğüm

Yalnızlık $imdi bir küçük $ehir,
Yollarından kar erir gelir..
Ü$ütür bizi ıslatıverir,
Ellerindeki yaÄŸmur deÄŸil..

Çarptım,
Ama ağlamadım!
Ağlamak; kayıp çocuk bu $ehirde..

Kaçtım,
Ama ağlamadım!
Ağlamak; düğüm düğüm düğüm gözlerimde..

Saçtım,
Ama toplamadım kalbimi!
Kalbimİ kayıp bu $ehirde..

Yaktım,
Ama ağlamadım!
Ağlamak; bana yasak içimde..

Cem Adrian

Tanrım Affet Beni

Cesur olmak benim suçum,
Hata yapmak senin..
Geri dönmek benim suçum,
Terketmek senin..

Sessiz kalmak benim suçum,
Yalvarmak senin..
Nefret etmek benim suçum,
Buna gülmek senin..

Sen artık bana hiç bir$ey anlatmasan da,
$imdiye dek olanlar bana yeter!

Tanrım affet beni!
Onu öldürmem gerekli!
Tanrım affet beni!

Kaybetmek benim suçum,
İyi olmak senin..
Mutsuz olmak benim suçum,
Söz vermek senin..

Sen artık bana hiç bir$ey anlatmasan da,
$imdiye dek olanlar bana yeter!

Tanrım affet beni!
Onu öldürmem gerekli!
Tanrım affet beni!

KARGO

DeÄŸiÅŸik

Ba$ka türlü bir $ey benim istediğim,
Ne aÄŸaca benzer, ne buluta benzer;
Burası gibi değil gideceğim memleket,
Denizi ayrı deniz, havası ayrı hava;
Nerde gördüklerim, nerde o beklediğim kız
Rengi ba$ka, tadı ba$ka.

Yazarı: Can Yücel

Ben Ölürsem Akşamüstü Ölürüm

Ben ölürsem ak$amüstü ölürüm
$ehre simsiyah bir kar yaÄŸar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm

Ben ölürsem ak$amüstü ölürüm
Çocuklar sinemaya gider
Yüzümü bir çiçeğe gömüp
AÄŸlamak gibi isterim
Derinden bir tren geçer

Ben ölürsem ak$amüstü ölürüm
Alıp ba$ımı gitmek isterim
Bir ak$am bir kente girerim
Kayısı ağaçları arasından
Gidip denize bakarım
Bir tiyatro seyrederim

Ben ölürsem ak$amüstü ölürüm
Uzaktan bir bulut geçer
Karanlık bir çocukluk bulutu
Gerçeküstücü bir ressam
Dünyayı deği$tirmeye ba$lar
Ku$ sesleri, haykırı$lar
Denizin ve kırların
Rengi birbirine karı$ır

Sana bir $iir getiririm
Sözler rüyamdan fı$kırır
Dünya bölümlere ayrılır
Birinde bir pazar sabahı
Birinde bir gökyüzü
Birinde sararmı$ yapraklar
Birinde bir adam
Her $eye yeniden ba$lar

Yazarı: Ataol Behramoğlu

Yüzleş Kendinle

Sinirlenip yükleniveriyoruz aciz insanlara,
Ardından pi$man olup ba$lıyoruz iyi niyetine sığınmaya..
Bilmiyor muyuz ki? insanlığın değerini,
Kaybedilmi$ dostlukların arefesinde..

Fikirler bile cinsel ili$kiye giriyor artık,
Yalandan dolandan kelimelerin bolluÄŸunda..
Korkuyor içimizdeki gerçek,
Gereksiz insanların podyumlarında..

Toplumun gidi$atı ne zaman bozulsa,
Ortam bozuk deyip sıyrılıyoruz..
Genelinde ise hep devlete kayıyor,
Ana-avrat dümdüz sövüyoruz..

Anlamıyorum ben bu zihniyetleri,
Herkesin bu dengesiz hareketlerini..
Gelip biri sorsa geçmi$in izlerini,
Küfredip kaçar mıyız? yoksa sava$ıp yamar mıyız?

Bu hep böyledir zaten,
Suç yoktur insanın kendisinde..
Kar$ı tarafa paslar hep,
Tertemizdir o kendi fikrince..

Baksana geride bıraktığın nesle,
Arkandan dua mı ediyor? yoksa küfür mü?
Bunları dü$ün ve sakın uyuma bu gece,
Korkma aslanım yüzle$ hemen kendinle..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur