Bende Yazar Olcam!

ACI

İhanetin fizyolojik yapısı keskin hatlıdır, ironik ve bir o kadar da absürtdür. Güvendiği kişi tarafından sırtı veya yüreği bıçaklanan insanın ortaya attığı bir olgudur ihanet. Bundandır bunu deneyimleyen kişinin yaşamında güvene daha nadir rastlanılmasının. Özüne yaklaştırır insanı deneyimler. Zamanla daha sıkı sarmaya başlarsın benliğini; kimse ulaşamasın diye. Gözümüze, yüreğimize tatlı görünen anlar, olaylar dahi acının iluzyona uğramış bir varyasyonudur. Hayat başlı başına acıdır be dostum! Ömrün süresince ne azına, ne de fazlasına şahit olabilirsin.

Te$ekkürler Zorbey

Bu çok beÄŸendiÄŸim banner (üst-logo) için, yapımcısı Zorbey‘e te$ekkür etmeyi bir borç biliyorum. Yeni banner(logo)’ımızı hayata geçirdiÄŸi ve çok güzel yorumladığı için ayriyetten te$ekkür ediyorum. Ba$arılarınızın devamını dilerim, Zorbey.

Gösteri$?

Her zaman ki gibi, yine anlayamıyorum insanları. $imdi de tutturmu$lar bir gösteri$. Nedir ulan? Nedir yani? Paran pulun varsa tamam, bi’$ey diyen yok ki. Varsa sen bil, yoksa da sen bil. Cebinde olanı, neden ba$kasının gözüne gözüne sokuyorsun ki arkada$! Herkesin durumu e$it deÄŸil, ne yazık ki $u dünyada. Maddi durumu iyi olan var, olmayan var. Ayrıca gösteri$in ne anlamı var? Ne gibi bir rant saÄŸlıyorsun ki, para-pul ön planda olunca? Kendimi iyi hissediyorum aslında, bu tip insanları gördükçe. Karamsar olduÄŸumu sanıyorum, genel haliyle de öyleyim sanırım. Ancak elimdekiyle mutlu olmasını biliyorum en azından. Ne gerek var ki, Ferrari’lere. İlla ki olmak zorunda mı? Hadi diyelim oldu. $ahsen bende bi’ Ferrari olsa, e$in dostun yanından geçmeye utanırım. Kendi kendime derim ki; “ulan $imdi kim bilir kaç ki$inin gözü kalmı$tır. Yazık ulan bana yazık!” Herkes benim gibi dü$ünmüyor, seviniyorum ama bu halime. İyi ki $an, $öhret, para-pul ve gösteri$ umrumda deÄŸil. Çok $ükür kompleks denilen virüs, nefs’imde bulunmuyor. Neyse sözü kısa kesip, özetine geçeyim. Herkesin “benim” dediÄŸi $ey, kendisi için önemlidir. Hiç bi’$eyle deÄŸi$mez, hiç bi’$ey yerini tutmaz. Sen istediÄŸin kadar paranı-pulunu gözüne gözüne sok. DoÄŸrucu bir insansa kar$ındaki, seni siklemez. Aynen benim yaptığım gibi, umrumda deÄŸil ve ilgilenmiyorum. Sadece dile getirmek istedim ve bu yüzden bu yazıyı yazıyorum. Ayrıca yazmak beni rahatlatıyor, bilen bilir. Hadi ho$çakalın, bakabilen kendine iyi baksın.

Gibi’lerden Geçti Hayat

Korkardım küçükken,
GittiÄŸimiz her yolculuktan..
Çünkü yollarda deniz vardı,
Denizin dalgaları ürpertici bir ses çıkarırdı..

Zannederdim ki,
Ecelin sesleridir dalgalar..
Önümüzdeki virajda biter sanıyordum,
Hayat denilen tüm bu zırvalar..

Sonra bir ara büyüdüğümü sandım,
Korkmadım hiç denizden..
Her gece kumsalda yürürken,
Esen rüzgarla dost gibi..

Zor geliyordu bana o ürpertici hayat,
Yine de istiyordum onunla ya$amak..
Dalsam derinlere gecelerce,
Tıpkı aydınlıkta gözümü yumar gibi..

Dost olmaya ba$ladım bir müddet sonra,
Dalgalara anlatırdım hep derdimi..
Onlar e$lik ederdi rüzgarla birlikte,
Aynı beni iyi tanıyan bir dost gibi..

Kumlara yatardım ben önceleri,
Ayın ı$ığı yüzüme vururdu..
Mutlu olurdum sebepsiz yere,
Sanki sevdiğim kadın bana bakıyormu$ gibi..

Hep karamsardı zihniyetim,
Kuytu kö$elerde gezerdim..
Aman derdim yanımda biri olmasın,
Olmasın ki,
Yarın gittiğinde yokluğu bana koymasın..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Gökdelenler

Uzun uzun seyrettim seni,
Diğer kö$esinden barın.
Bir karakter oturttum,
Yüzüne kalbine.

Uzaktan bakıp insanlara,
Konu$malar yazdım dudaklara.
Sonra kendime baktım,
Tıklım tıklım yalnızdım.

Gökdelenlerden tükürdüm dünyaya,
Ben hayatım boyunca.
Bu yüzden kup-kuru ağzım,
Bak geçmedi yıllarca.

Kalbimi yuvarladım sana, seni tanımasamda,
Tezgahtan önüne bir yudum al diye.
Eğer ho$una giderse daha da iç diye,
Bu kadarı yetsin artık bu gece.

Gökdelenlerden tükürdüm dünyaya,
Ben hayatım boyunca.
Bu yüzden kup-kuru ağzım,
Bak geçmedi yıllarca.

Belki sen bulursun diye,
Artık son $ansımsın.
Korkma ısrar yok bende,
Avunurum içkiyle.

Gökdelenlerden tükürdüm dünyaya,
Ben hayatım boyunca.
Bu yüzden kup-kuru ağzım,
Bak geçmedi yıllarca.

Teoman

Alışamadım

Uzun uzun anlatamam her$eyi,
Böyle olsun istemedim bende.
Sakın kal deme bana,
Gidiyorum, alı$amadım bu kente.

Suskun deniz boyu martılar,
Eve yalnız dönüyorum bende.
Sakın kal deme bana,
Gidiyorum, alı$amadım bu kente.

YaÅŸar Kurt

Söz Aramızda

İkimiz de herkes gibiyiz.
Neden kendi bakı$larını bırakıp,
Yapmacık gözlerle bakar,
Neden çerçevesini bozarsın dudaklarının.
Allı pullu tavırlara kim kanar.

Söz aramızda,
İkimiz de herkes gibiyiz,
Çırılçıplak olduğumuz zaman.
Yinlerimiz doğru söylüyor,
Elbiselerimiz yalan.

Yazarı: Özdemir Asaf