Ellerini ver, öpeceğim.
Binlerce el içindeyim,
$u beyaz çizgilerden gideceğim.
Ellerini ver, ver ellerini..
Seni öldüreceÄŸim…

Gözlerinden gireceğim,
İçinde yer edeceğim.
Sana oradan sesleneceÄŸim;
Ellerini ver, ver ellerini..
Seni öldüreceÄŸim…

Yazarı: Özdemir Asaf

Ben acılar denizinde boğulmu$um,
İ$itmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını..
Dalgalar her gün bir ba$ka kıyıya atar beni,
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını..

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime,
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını..
Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle,
Bütün gemiler söndürmü$ ı$ıklarını..

Ben acılar denizi olmu$um, yakla$ma,
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek..
Baksana; herkes içime dökmü$ artıklarını..

Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa,
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse,
Yılların içimde bıraktıklarını..

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Açık bıraktım pencerelerimi bu gece,
Belki kokun gelir tenime deÄŸer diye..
Bütün bedenimi bıraktım geçmi$e,
Belki ruhumla gelirim sana diye..

Açık bıraktım perdelerimi bu gece,
Yıldızlar doldursun sensizliğimi diye..
Umutlarımı sakladım korkularıma,
Gittiğinde korkularım, bulabileyim diye..

Tüm sadeliğimi terk ettim rezilliğimde,
Bitmez tükenmez ate$lerde yandım..
Saniyeler akıp giderken yanımdan sessizce,
Dönüp bakmadım yanan gözlerimle geriye..

Kapattım artık bütün geli$lerimi,
Sattım bilinmeyen bir eskiye kendimi..
Rüyalarımla ya$amak farz oldu bana,
Uyanmasın bedenim dönmesin a$k geri..

Yazarı: İsmail Özdemir

Yanlı$ yapmı$ herkes bugüne kadar,
Dü$en insanlara kar$ı..
Dü$eni kaldırmayacaksın aslında,
Dü$memeyi öğreteceksin ona..

Hiç bir anlamı kalmıyor ki,
İnsan bir kez dü$tükten sonra..
İstediğin kadar kaldır onu,
Dü$ecektir yine eninde sonunda..

Halbuki öğretsen onlara,
Zorluklarla dövü$meyi..
Bir okyanusun girdabında yüzerken,
Pes etmeyip çaba göstermeyi..

Dü$eni kaldırmı$ ya da daha çok dü$ürmü$,
Hep hata yapmı$ insanoğlu..
Öğretmemi$ kimse gerçekleri,
Aslında hep yanlı$ yapmı$ ademoğlu..

Dünyanın sonuna kadar bu böyle gitmez,
Göstermeli onlara yolu bilen biri..
Ya da herkes kapatsın çenesini,
Dü$en dü$tüğü, kalkan kalktığı yerde kalsın..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Ho$uma gidiyor insanlar bana yalan söylerken, söylediklerinin yalan olduÄŸunu anlamıyormu$ gibi davranmak. Yüzlerine vurmuyorum çoÄŸu zaman, yalan konu$tuklarını/söylediklerini. Kimi zaman geliyor, delirmek üzereyken “yeter ulan!” diyerek çat diye yapı$tırıveriyorum yalan söylediÄŸi $eyi, yalan olduÄŸunu kanıtlayarak yüzüne doÄŸru. Madem yalan söylemeyi beceremiyor bu insanoÄŸlu, neden hep yalan giri$iminde bulunuyor? Bak i$te anlıyorum bana yalan söylediÄŸini, neden hala ısrar edip, beni o yalana inandırmaya çalı$ıyorsunuz ki (?) Yalan kötü bir$eydir, sadece o anda olanı üç-be$ gün, hafta, ay, yıl erteler ama sonunda anla$ılır. Dü$ünmüyor musunuz ki yalan söylerken, acaba anla$ılır mı diye (?) BildiÄŸim iki $ey var, birincisi “yalan kötü bir$eydir”, ikincisi ise “bir$eyi tam anlamıyla yapamıyorsan, hiç yapmıcaksın” yani yalan söylemeyi bile beceremiyorsan, hiç kalkı$mıcaksın. Kendinize çeki düzen verin, inanın insan gözüyle $öyle bir bakıldığında, yalan veya doÄŸru olduÄŸu anla$ılıyor.. Benden söylemesi.

Bunca yıl bunca insan ta$ıdım,
Üstümü ya$amak bildiler, altımı ölüm..
Oysa ben, aldatan çizgimin kesinliğinde,
Çoğunun üstümde öldüğünü gördüm..

Yazarı: Özdemir Asaf

Sen birisin,
Önünde sayından bir duvar,
Ardında sayınlar..

Sen arada var gibisin,
Kendinsiz,
Bu kadar..

Yazarı: Özemir Asaf