Bende Yazar Olcam!

AÄŸlama

Ağlama, gözleri kızarmı$ çocuk!
Tek damla ya$ın dü$mesin yere.
Bak, tek güzelliğimiz yokluk,
Sana bir öğüt; ağlama bo$ yere.

Ne olursa olsun hiçbir $ey değmez,
Senin bir damla gözya$ına.
AÄŸlayana kimse boyun eÄŸmez.
Kimse bakmaz kimsenin ya$ına.

Ne kadar kötülük, pislik varsa;
Sen her$eyi tertemiz öğren.
Eğer yüzüne gözya$ı yağarsa;
Seni garip sanır her gören.

Ağlama sakın çocuk, ağlama!
Korkmayana zarar gelmez, bunu bil.
Sevgini hep söyle, sakın saklama.
Aklından korkuyu, gözünden ya$ı sil.

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Bu Dünya!

Kocasına saygısı olmayan,
Babasına inanmayan,
Aile nedir bilmeyen,
Rutin insanlarla ya$adım yıllarca..

Huzur olmayan,
$evkati bile göstermeyen,
Para hırsıyla ya$ayan,
İnsanlarla ya$adım yıllarca..

Karde$lik anlamından yoksun,
Ana-baba bilincinden uzak,
Para hırsıyla kavrulan,
İnsanlarla ya$adım yıllarca..

Halbuki istediÄŸim huzurdu,
Para da deÄŸil, pul da..
Aslında aile özlemiymi$ bendeki,
Kaybolan gençliğimin kuytusunda..

Seçimim bu değildi,
İ$te bu yüzden nefretlik dünya..
Paramız olsaydı,
Huzuru bulurmu$uz güya..

Nefret ediyorum kendimden,
Ne ya$aması arkada$!
Ailem bile yokmu$ baksana,
Saygısız, huzursuz ve edepsiz bu dünya..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Gece Nöbeti

Daha az seviyorum seni.
Giderek daha az..
Unutur gibi seviyorum.
Azala azala,
Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

Geceler kısalıp, gündüzler uzuyor öyle olunca.
Daha az seviyorum seni..
Kendini iyile$tiren bir yara gibi.
Daha az,
Ve zamanla..

Sen geceyi tutuyorsun, ben nöbetini.
Uzak dağ kı$lalarında.
Görmüyoruz birbirimizi,
Usul usul sis iniyor.
Kopmu$ yollara..
I$ığı hafif, uykusu ağır koğu$larda üzerini örtüyorum senin.
Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..
Sevgilim sevgilim,
Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin,
Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..

Artık daha az seviyorum seni.
Unutur gibi, ölür gibi daha az..
Yeniden ödetiyorum kendime,
Onca a$kın öğretemediğini..
Kolay deÄŸildi.
Yalnızca sevgilimi değil, evladımı da kaybettim ben.
Kaç acı birden imtihan etti beni.
Bir tek gece vardır insanın hayatında,
Ömür boyu sürer nöbeti.
Bu da öyleydi..
İyi ol,
SaÄŸ ol,
Uzak ol;
Ama bir daha görme beni…

Yazarı: Murathan Mungan

Eskidendi, Çok Eskiden..

Hani erken inerdi karanlık,
Hani yağmur yağardı inceden,
Hani okuldan, i$ten dönerken,
I$ıklar yanardı evlerde,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani ay herkese gülümserken,
Mevsimler kimseyi dinlemezken…
Hani çocuklar gibi zaman nedir bilmezken,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani hepimiz arkada$ken,
Hani oyunlar tükenmemi$ken,
Henüz kimse bize ihanet etmemi$,
Biz kimseyi aldatmamı$ken,
Eskidendi, çok eskiden.

Hani $arkılar bizi bu kadar incitmezken,
Hani körkütük sarho$ken gençliğimizden,
Daha biz kimseye küsmemi$,
Daha kimse ölmemi$ken,
Eskidendi, çok eskiden.

$imdi ay usul, yıldızlar eski,
Hatıralar gökyüzü gibi gitmiyor üstümüzden.
Geçen geçti,
Geçen geçti,
Geceyi söndür kalbim.
Geceler de gençlik gibi eskidendi,
$imdi uykusuzluk vakti.

Yazarı: Murathan Mungan

Yanıba$ımdan

Sevemedim ben bu günü,
Sevemedim ba$ından.
Göremedim geçtiğini,
Yanıba$ımdan, her yanımdan…

Gelemedim ben oyuna,
Gelemedim ya$ımdan.
Kovaladım sevdiğimi,
Yanıba$ımdan, her yanımdan…

Ya$amadım ben bu günü,
Ya$amadım inadımdan.
Göremedim geçtiğini,
Yanıba$ımdan, her yanımdan…

Ellerin uzanmasın,
Uzak dursun dedim.
Sakın dokunmasın,
Hayal ettiklerim.
Bana yakı$masın,
İnancım yok benim.

Duman

Elveda

Hatırlıyor musun bana elveda derken o son bakışını
Beni çaresiz, derbeder bırakışını
Dilin elveda diyordu gözlerin seni seviyorum
Sen giderken beni de götürdün aslında
Yüzüm gülüyordu belki
Ya kalbim yapayalnız hıçkıra hıçkıra ağlıyordu
Haberin yoktu bu haykırışlarından kalbim
Ben böyleyim içimde yaşarım her şeyi
Boğarım seni kalbimde gözyaşlarımla gerekirse
Diyordum olmadı
Seni unutmayı bile başaramadım
Gücüm kalmadı artık
Ne seni yaÅŸatmaya
Nede unutmaya
Gücüm sadece içmeye yetiyor
O da sadece ben teselliye yarıyor
Ama teselliler beni avutmuyor
Seninle kalamam artık aynı şehirde
Bırakıp gidiyorum her şeyi
Sana son sözüm ELVEDA diyorum

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR

İçimdeki özlem

Gökyüzü ağladı bütün gün
Ağlamayı bırakıp karlara büründü
Ve sonra gökyüzü aydınlandı
Bin bir şekilde çıktı karşıma
Her ÅŸekil baÅŸka bir hikaye gibi ÅŸimdi
Hepsi senle başlıyor ve senle bitiyor
Gecemde bile sen varsın
Rüyamda düşümde hayalimde sevdiğim
Nefes alışımdan anlayabileceğini düşündüklerim
Yüreğine dokunup da hissettirmek istediklerim
Gözlerine bakıp da söyleyeceklerim var
Seni seviyorum diye haykırmak var sevdiğim
Bu bendeki;
Tahmin ettiğinden daha büyük bir sevgi
Tarifsiz ama güzel…

Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR