Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Senden istemiyordum ne tacı ne sarayı,
Karnında ya$ıyordum kafiydi saadetim.

Bir kere doğurdunsa sonra niçin büyüttün?
Kundakta be$ikte de bir zahmetim mi vardı?
Koynundan niçin attın yavrunu bütün bütün.
Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktan korkardı?

Sütünden tatlı mıdır anne sanki bu hayat?
Bana sorsana anne ya$amak bir hüner mi?
El aç yalvar gündüze geceye boyun uzat,
Bu uğurda bir ömür çürütmeye değer mi?

Karnında ya$ıyordum kafiydi saadetim
Anne istemiyordum ne tacı ne sarayı,
Anne karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

İçimde bir merak.
Öyle bir merak ki;
Ölümümden bir ay sonra,
Bir güncük ya$amak.
Ve;
Dostu dü$manı,
Suç üstü yakalamak.

Yazarı: Aziz Nesin

Mutlu olmaya çalı$mak var aslında,
Silip atmak bütün geçmi$i..
Ardından aynaya bakıp gülümsemek,
Güçlüyüm diye bağırırcasına..

Yıkılmadım ulan ben,
Yıkamadınız i$te..
Dağıtıp attığınız ki$iliğimden,
Yeniden doÄŸdum i$te..

Bir an durulmak var aslında,
Tüm olanları bir kenarıya atarak..
Hemen ardından dü$ünüp durarak,
Hiç bir$ey olmadı dermi$ gibi..

Delirmedim ulan ben,
Delirtemediniz i$te..
Karı$tırıp bıraktığınız ruhumdan,
Eksiltemediniz beni i$te..

Ya da susmak var aslında,
Bütün çığlıkları biriktirmek..
Sonrasında yeni güne uyanmak,
Güzel olacakmı$ gibi ümit etmek..

Bitmedim ulan ben,
Bitiremediniz i$te..
Ne kadar güzellik varsa çaldınız,
Yine de bir güzellik ürettim i$te..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur