Seviyordum seni,
Senden uzakta ve senden habersiz.
Kendi kendime geçinip gidiyordum,
Durup dururken kırdın, mahvettin beni.

O kadar güzeldi ki içimdeki,
Bitmez, asla gitmez sanıyordum.
Uzaktandı belki sevmelerim,
Ancak hepsinin bir nedeni vardı.

Bir özlemdi aslında kavu$amamak,
Öyle olması gerekiyordu.
Zaten kavu$saydık eğer,
Bu a$kın güzelliği yok olurdu.

Yinede kırmayacaktın beni,
Uzaktan, sessizce sevecektim.
Ãœzerime gelmeyecek ve sen bilmeyecektin,
Durup dururken kırdın, mahvettin beni.

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Üzülmekten bıkmadım,
Seviyorum acı çekmeyi.
Öldüremez beni hiç bir hüzün,
Seviyorum üzüntüyle sevi$meyi.

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Hissettiklerimi yazmaktan yoruldum.
Artık hissetmediklerimle satırlardayım.
Mesela a$k;
Aslında hiç hissetmedim.

Onu gördüğümü sandım bazen,
Yanımdaki fiyatı belli insanda.
Alçalttım mı? Yücelttim mi? bilmem,
A$k’ı bilmeden, zayi ettim yıllarca.

Fiyatını bile koyamadım çoğunun,
Algılayamadan kaçıp gitti, ku$ gibiydi adeta.
Hep ardından bakıp dedim ki;
Bu a$k mıydı acaba?

Hissetmedim hiç kimsenin ellerini,
Yüreğimde, ruhumda.
Yarım kaldı her defasında hevesim,
Sevdim mi? Sevmedim mi? bilemedim.

Hep geçiyordu günler, geceler.
Derken bir gece daha oldu.
Aynaya baktığımda ise gördüğüm,
Yıpranmı$ bir yüz ve bir çift uykusuz gözdü.

İstiyorum aslında bazen hissetmeyi,
Gönlümde, ruhumda, saçlarımda ellerini.
Temas ederken anlıyorum ki,
Bu bir his deÄŸil, sadece fiziki..

Sonunu anlamadığımız,
Asla gelmeyecek bir yolculuktur a$k..
Hissetmek bizim neyimize?
Algılamak lazım önce..

Bu $iirin yazarı: Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur

Yeni yeni küfürler birikiyor dilimde, yeni tür angutları gördükçe. Her defasında, yeniliğe aslında açık olduğumu fark ediyorum, her ne kadar kendisinden haz etmesem de.. Öyle cins insanlar gördüm ki, bir-kaç gün içerisinde, kendimin insan olmadığına tamamen ikna olmu$ durumdayım. Neyse ben anlatmak istediklerime geçeyim.

Yenilmedim ahali ben, kayboldum. Hayat beni kaybetmedi korkmayın, kendi isteğimle kayboldum. Kimse zannetmesin, huzuru buldu bu lavuk ondan girmiyor diye. Ara vermek istedim, bir-kaç hafta. Her türlü hisleri ya$adım, bir insanın ba$ına gelebilecek her türlü duygusal, fiziksel, karamsar, zihinsel.. Ne bileyim daha ne varsa hepsini ya$adım. $imdi daha tecrübeliyim ve daha iyi yazacak konumdayım. Bekleyin beni dostlar, yakında yeniden $iir yazıcam.

Bu arada bu tecrübe edindiÄŸim bir-kaç haftada öğrendim ki, “küfür iyidir, lütfen ediniz.” benden size en akıllıca tavsiye, küfür olmadan olmaz!

Çekilmez bir adam oldum yine,
Uykusuz, aksi, lanet.
Bir bakıyorsun ki ana avrat söver gibi,
Azgın bir hayvan döver gibi.
O gün çalışıyorum.
Sonra birde bakıyorsun ki,
Ağzımda sönük bir cigara gibi tembel bir türkü.
Sabahtan akşama kadar sırt üstü yatıyorum ertesi gün,
Ve beni çileden çıkarıyor büsbütün.
Kendime karşı duyduğum nefret ve merhamet.
Çekilmez bir adam oldum yine,
Uykusuz, aksi, lanet.
Yine her seferki gibi haksızım,
Sebep yok olması da imkansız.
Bu yaptığım iş ayıp rezalet.
Fakat elimde deÄŸil,
Seni kıskanıyorum.

Yazarı: Nazım Hikmet Ran

Kalbin sıkı$mıyor,
Sen kendini zorluyorsun.
Ko$u$tururken oradan-buraya,
Hayatı kaçırıyorsun.

Seni kimse üzmüyor,
Sorunu kendin yaratıyorsun.
Unutma sakın,
Ektiğin kadar biçiyorsun.

Trafik sıkı$mıyor anlamalısın,
Sen yol alamıyorsun.
Umudunu yitirme sakın,
Çok iyi gidiyorsun.

Nefes alabiliyorsun,
Ancak hiç anlamıyorsun.
Ölüm denen bir$ey var dünyada,
Henüz sen bilmiyorsun.

Bu $iirin yazarı Fatih BoyacıoÄŸlu‘dur