Seviyordum seni, Senden uzakta ve senden habersiz. Kendi kendime geçinip gidiyordum, Durup dururken kırdın, mahvettin beni. O kadar güzeldi ki içimdeki, Bitmez, asla gitmez sanıyordum. Uzaktandı belki sevmelerim, Ancak hepsinin bir nedeni vardı. Bir özlemdi aslında kavuşamamak, Öyle olması gerekiyordu. Zaten kavuşsaydık eğer, Bu aşkın güzelliği yok olurdu. Yinede kırmayacaktın beni, Uzaktan, sessizce sevecektim. Üzerime gelmeyecek ve sen bilmeyecektin, Durup dururken...
Üzülmekten bıkmadım, Seviyorum acı çekmeyi. Öldüremez beni hiç bir hüzün, Seviyorum üzüntüyle sevişmeyi. Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur
Hissettiklerimi yazmaktan yoruldum. Artık hissetmediklerimle satırlardayım. Mesela aşk; Aslında hiç hissetmedim. Onu gördüğümü sandım bazen, Yanımdaki fiyatı belli insanda. Alçalttım mı? Yücelttim mi? bilmem, Aşk’ı bilmeden, zayi ettim yıllarca. Fiyatını bile koyamadım çoğunun, Algılayamadan kaçıp gitti, kuş gibiydi adeta. Hep ardından bakıp dedim ki; Bu aşk mıydı acaba? Hissetmedim hiç kimsenin ellerini, Yüreğimde, ruhumda. Yarım kaldı her...
Yeni yeni küfürler birikiyor dilimde, yeni tür angutları gördükçe. Her defasında, yeniliğe aslında açık olduğumu fark ediyorum, her ne kadar kendisinden haz etmesem de.. Öyle cins insanlar gördüm ki, bir-kaç gün içerisinde, kendimin insan olmadığına tamamen ikna olmuş durumdayım. Neyse ben anlatmak istediklerime geçeyim. Yenilmedim ahali ben, kayboldum. Hayat beni kaybetmedi korkmayın, kendi isteğimle kayboldum. Kimse zannetmesin, huzuru buldu bu lavuk ondan girmiyor...
Çekilmez bir adam oldum yine, Uykusuz, aksi, lanet. Bir bakıyorsun ki ana avrat söver gibi, Azgın bir hayvan döver gibi. O gün çalışıyorum. Sonra birde bakıyorsun ki, Ağzımda sönük bir cigara gibi tembel bir türkü. Sabahtan akşama kadar sırt üstü yatıyorum ertesi gün, Ve beni çileden çıkarıyor büsbütün. Kendime karşı duyduğum nefret ve merhamet. Çekilmez bir adam oldum yine, Uykusuz, aksi, lanet. Yine her seferki gibi haksızım, Sebep yok olması da imkansız. Bu...
Kalbin sıkışmıyor, Sen kendini zorluyorsun. Koşuştururken oradan-buraya, Hayatı kaçırıyorsun. Seni kimse üzmüyor, Sorunu kendin yaratıyorsun. Unutma sakın, Ektiğin kadar biçiyorsun. Trafik sıkışmıyor anlamalısın, Sen yol alamıyorsun. Umudunu yitirme sakın, Çok iyi gidiyorsun. Nefes alabiliyorsun, Ancak hiç anlamıyorsun. Ölüm denen birşey var dünyada, Henüz sen bilmiyorsun. Bu şiirin yazarı Fatih Boyacıoğlu‘dur
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.