Dün gece sen uyurken, İsmini fısıldadım. Ve hayvanların korkunç, Öykülerini anlattım.. Dün gece sen uyurken, Çiçeklere su verdim. Ve insanların korkunç, Öykülerini anlattım onlara.. Dün gece sen uyurken, Yüreğim bir yıldız gibi bağlandı sana. İşte bu yüzden sırf bu yüzden, Yeni bir isim verdim sana; Destina… Sen öyle umarsız uyusanda bir köşede, İşte bu yüzden sırf bu yüzden işte.. Yaşamdan çok ölüme yakın olduğun için, Seni bu denli...
Kanasın bile diyemiyorum, Zaten hep kanıyor yaralarım. Uzak durmak için çabaladıkça, İçine içine düşüyorum karanlığın. Işık gözüküyor uzaktan, Yaklaştıkça gözden kayboluyor. Ne yapsam hepsi boş, Benim için güneş doğmuyor. Yeni dünyalar keşfediyorum, Farklı rüyalarımdaki yollarla. Hepsinin sonu aynı bitiyor, Her ne kadar dünyalar farklı olsa da. İhanet zaten hep bana var, Olmazsa bu dünya neye yarar? Acı olacak ki, sevesin, Yoksa bunca insan niye...
Tam olarak hatırlamıyorum ama geçen seneydi sanırım. Ürkerek ama bir o kadar da hevesli bir şekilde yola çıkmıştım evden. Bir heyecanla binmiştik otobüse, en yakın arkadaşımla İstanbul’a gitmek üzere. Büyülüyor beni İstanbul, korkuyorum her gidişimde. Nedensizce bir ümit, bir huzur doğuyor o sokaklarda dolaşırken içime. Havası bile garip, daha bi’hüzünlü. Bir an vardı ki, nasıl anlatayım. İstiklal caddesinin bitimine doğru yürürken,...
Yıprandım tabiki her insan gibi, her hayatta kalmak için çaba gösteren insan gibi. Düşününce nasıl yıprandığımı, aslında isteyerek değil, bilerek değil sadece yıprandığımı anladım. Farkımız buydu belki de, diğerleriyle. Ancak yıpranmadığımı, yıpratıldığımı anladım bu kadar geçen günden sonra. Yıpratılmışlık, yıpranmaktan kötü bana göre. Her insanın bakış açısı farklıdır tabi ki, benim açımda bu; yıpranmadım aslında yıpratıldım. Sonunu...
Üzülme. Sende bir gün ölecek, Yanıma geleceksin. Hep beraber olacağız. Sevinme. Dünya sana da kalmayacak, Gün gelecek yok olacaksın. Hep beraber yanacağız. Korkma. Hesap elbet sorulacak, Tek veremeyen sen olmayacaksın. Hep beraber kaçacağız. Bekleme. Kurtuluşu asla olmayacak, Huyları değişmeyecek insanların. Hep beraber şahit olacağız. Yazarı: Fatih Boyacıoğlu
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.