Bunca yıl kullanmadım kalbimi Tozlu raflarda sakladım Kullanmayı gerektirecek biri de çıkmadı aslında Taaaki sen çıkana kadar karşıma Bir anda öyle bir girdin ki hayatıma Kalbimin yokluğunu fark ettim bir anda Öyle bir acıdı ki sol yanım….. Seninle yeni başlangıç dedim Her şeye elveda dedim Sahte aşklara, sahte sevdalara Olmadı… Unutamadığım anılarım var dedin Ben beklerim... 

Burası alabildiğine yeşil bir tanem Ama buranın yeşili boğuyor insanı Senin o güzel gözlerinin yeşili gibi Sıkıntılarımı alıp götürmüyor Sen olmayınca nefes alamıyorum Yüreğimde bir baskı, bir acı Tam derinlerimden Senin saklı olduğun yerden Gelen bir ses var Ama ses belli belirsiz Seni öyle derine saklamışım ki Bazen kaybedip bulamayacağımı sanıyorum Seni öyle derine saklamışım... 

Bazen kalbim sıkışıyor Bu günlerin biteceğini düşündükçe Kalbim dururcasına, gözyaşlarımla boğuluncaya dek Ağlayacağım…… Ya sonra? Hayat yine devam edecek Acısıyla, tatlısıyla, güzelliğiyle, çirkinliğiyle Ve bir gün ağlamaktan yorulunca Ve nihayet kalbimizdeki acılar kül tutunca Bu günler bir masal olarak kalacak hatıralarımızda Başlıyor… Yine bir yolculuk,... 

Böyle değildim… Derin boşluklar yaratmazdım ruhumda Sözlerinde ihtimal aramazdım Ve cümlelerim ihtimal içermezdi eskiden “bilmiyorum”ları siper edinmezdim Ağır gelmezdi hiçbir söz Bıraktığım yerde bulurdum yüreğimi Aradığım zaman bulurdum kendimi Böyle değildim… Yabancı gelmezdi hiçbir göz Soğuk değildi dokunduğum tenler Göz yaşlarımı saklama gereği hissetmezdim Kaçırmazdım... 

Uyumamak istiyorum, Gecenin karanlığında, Sabahlara kadar seni düşünmek istiyorum, Ama göz kapaklarım yenik düşüyor gecenin bir vaktinden sonra.. Uyuman gerek diyor.. Sanki benden istediği; Ölümün soğuk pençesindeki korkulu hastalar gibi, Geceyi ölümü bekleyerek geçirmem.. Ama korkmuyorum ölümden; O soğuk mezar taşlarına her bakışımda, Seni sonsuza dek unutmaktan korkuyorum.. Ağlamak... 

Sevgimin sen misin acaba nedeni? Yoksa bendeki sen mi? Bu sorunun cevabı düşündürüyor beni Yoksa hiç düşünmesem mi? İçimdeki sen hep benimle beraber Ama sen benden bi-haber O bana sevdalı gibi Sevgim derin mi derin görünmez dibi O çok tatlı beni hiç kırmıyor Senin gibi peşinden koşturup yormuyor. Sen görmezden gelirsin görsen de beni Sen bile tanıyamazsın bendeki seni Ah! Ne olurdu... 

Sana uzaktan bakıyorum. Sen göremesen de, hissedemesen de. Sana bakmak inanılmaz mutlu ediyor beni. Sen gidince aklım da senin peşinden sürüklenip gidiyor, yüreğim de.. Yanında biri mi var, ona bir şey mi söylüyorsun, onunla gülüyor musun.. içim yanıyor. Ama senden sonra gördüğüm o insan birden senden biri oluyor. Senin baktığın her yer artık güzel, senin konuştuğun her insan, özel... 

Seni kitaplar arasında bulamıyorum artık Tozlu raflar iyiden iyiye saklıyorlar seni bana karşı Bulamıyorum artık seni, belki de kaybettim Seninle ne yaşıyorsam zaten Uç noktalarda yaşıyorum Mutluysam gözüm senden başka bir şey görmüyor Gün senle başlıyor ve senle bitiyor Gecemde bile sen varsın Rüyamda, düşümde, hayalimde Olmadığın yer yok ki… Öksüz bir çocuk gibi mahzun ağlamaklıyım Geceler... 

Sana düşlerimde büyüyorsun demek isterdim Ama sen bana düş kurma izni vermedin ki Beni birden yapayalnız Her seyden önemlisi Beni bensiz, beni sensiz bıraktın. Artık Ne gecemi biliyorum Ne gündüzümü Ama bana eşlik edecek bir dost buldum Artık şarap şişeleriyle dost oluyorum Kadehlere seni anlatıyorum Hiç sıkılmadan dinliyorlar beni Hayat ne kadar acı biliyormusun Sana dokunacak kadar... 

Umutları bir daha bağlamak Biri için sabaha denk ağlamak Bir ismi beynine kazımak Biri olduğu için yaşamak Sevdaya sınır çizmezken Kalp kapılarını birine açmışken Ellerinin bos kalması nedir bilir misin? Gelişin gibi gidişin de bana ağıra patladı Senden geriye sadece bunlar kaldı BİR CAN, BİR GÖZYAŞI, İKİ KIRIK HAYAL Yazarı: Caner Tezer ELDEMİR