Çocuk düşerse ölür çünkü balkon,
Ölümün cesur körfezidir evlerde.
Yüzünde son gülümseme kaybolurken çocukların,
Anneler anneler elleri balkonların demirinde.

İçimde ve evlerde balkon,
Bir tabut kadar yer tutar.
Çamaşırlarınızı asarsınız hazır kefen,
Şezlongunuza uzanır ölü.

Gelecek zamanlarda,
Ölüleri balkonlara gömecekler.
Ä°nsan rahat etmeyecek,
Öldükten sonra da.

Bana sormayın böyle nereye,
KoÅŸa koÅŸa gidiyorum.
Alnından öpmeye gidiyorum,
Evleri balkonsuz yapan mimarların..

Yazarı: Sezai Karakoç