Ayağım ayağıma dolaşır sonra,
Gözlerim büyür büyür, kocaman olur.
Bakarsın dilim tutulur, hiç konuşamam,
Bana gel deme!

Bırak umutsuzluğum bende kalsın,
Yokluğunda eriyeyim bırak.
Gözyaşlarım yağmurlaşır diyorum,
Bana gel deme!

İşte resimlerine bakıp avunuyorum,
Hayallerim yetiyor bana ne güzel.
İnan dudaklarını ısırabilirim,
Bana gel deme!

Zaten ölesiye hasretim aydınlıklara,
Ve bitimsiz bir özleyiş bendeki.
Kanatlanabilirim, uçabilirim belki,
Bana gel deme!

Yazarı: Ahmet Selçuk İlkan