Ürkek bir çocuk bizimkisi,
Ä°liÅŸkimizden meydana gelen.
Geceleri kilise çanlarından ürken,
Yorgan altına saklanıp inleyen.

Bu bizim eserimiz sevgilim,
Ruhlarımızın kırılmış parçası.
Biraz biraz da yansıması,
Kişiliklerimizin ortalaması.

İkimiz yarattık lanetimizi,
Ãœzerimize yaÄŸarken en ÅŸiddetlisi.
Artık kurtuluş yok,
Sonuna kadar bırakmayacak birbirimizi.

Silinmiş hatıralarımızın,
Kalıcı tek eseri.
Öldürmeyelim onu,
İkimizi öldürdüğümüz gibi.

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu