Bu ne biçim postacı,
Üç defa çalıyor kapıyı..
Bu ne biçim kel,
Hem merhemi var,
Hem sürmüyor başına..
Bu ne biçim biçimler;
İstediğiniz kadar çoğaltılabilir,
Memleket çok müsait buna..
Örneğin yeni bir komşu taşındı karşıya,
Bir baktım Fahriye Abla!
Kırk yıllık bir rötar yapmış,
Erzincan treni..
Ben gelmişim şu yaşıma,
O ise şiirdeki yaşından gün almamış daha..
Benimki ne biçim hayat;
Uymuyor ne gördüklerime,
Ne duyduklarıma,
Ne okuduklarıma..
Ben ne biçim benim;
Ne kendime benziyorum,
Ne başkalarına..

Yazarı: Murathan Mungan