MASAL

Uyumamak istiyorum,
Gecenin karanlığında,
Sabahlara kadar seni düşünmek istiyorum,
Ama göz kapaklarım yenik düşüyor gecenin bir vaktinden sonra..

Uyuman gerek diyor..
Sanki benden istediği;
Ölümün soğuk pençesindeki korkulu hastalar gibi,
Geceyi ölümü bekleyerek geçirmem..

Ama korkmuyorum ölümden;
O soğuk mezar taşlarına her bakışımda,
Seni sonsuza dek unutmaktan korkuyorum..
Ağlamak istiyorum gecenin karanlığında..
Sabahlara kadar ağlamak….

Ama göz pınarlarım tükeniyor bir yerden sonra;
Ağlamaman gerek diyor..
Sanki benden istediği korkunç ve cezbedici bir hıçkırık…
İşte bende bundan korkuyorum;
Çünkü ağlarken hiç bir zaman hıçkıramıyorum..

Sadece ve sadece seni düşünüyorum
Bir yerden sonra uyumak ve ağlamamak istiyorum.
Sadece seni düşünerek uyuyorum
Ve biliyor musun bebeğim bu masal ben uyuyuncada devam ediyor…

Yazarı: Gülşen Öztürk