Çekilmez bir adam oldum yine,
Uykusuz, aksi, lanet.
Bir bakıyorsun ki ana avrat söver gibi,
Azgın bir hayvan döver gibi.
O gün çalışıyorum.
Sonra birde bakıyorsun ki,
Ağzımda sönük bir cigara gibi tembel bir türkü.
Sabahtan akşama kadar sırt üstü yatıyorum ertesi gün,
Ve beni çileden çıkarıyor büsbütün.
Kendime karşı duyduğum nefret ve merhamet.
Çekilmez bir adam oldum yine,
Uykusuz, aksi, lanet.
Yine her seferki gibi haksızım,
Sebep yok olması da imkansız.
Bu yaptığım iş ayıp rezalet.
Fakat elimde deÄŸil,
Seni kıskanıyorum.

Yazarı: Nazım Hikmet Ran