Kütür-Küfür-Karala:4

Cehennemi hak ettiğimi düşünüyorum. Tükettiğim onca alkolden değil. Yattığım onca kadının yüzünden değil. Kapımın önündeki yavru kediye bir kase süt vermediğim için. Çok günaha girdim ben, çok yasak deldim geçtim. Tanımadım hiç devleti, kanunu, hiçbir peygamberi. Tüm bu olanlardan daha beter bir durum içindeyim. Pişmanlık duymuyorum ki, bu çok daha fazla acı veriyor bana. Bil ki bu satırları yazmak kolay değil. Kaç saat bekledim şu an içtiğim rakının soğumasını.

Cehennem benim mekanım, biliyorum. Ettiğim onca küfürden değil. Öldürdüğüm onca masumdan değil. Yeni doğmuş bir bebeğe gülümseyemediğim için. Kul hakkı diye bir moda var şimdilerde. Hiç kimseye bırakmadım, hepsini tek başıma yedim. Bencil davrandım hep. Dünyanın tamamını kendime ait sandım. En kötüsü de ne biliyor musunuz? Kurduğum şu koca dünyamda hep yalnız başımayım. Bil ki bunları itiraf etmek kolay değil. Damarlarıma enjekte ettiğim bu uyuşturucuyu hazırlamak kaç saatimi aldı kim bilir…

Cehenneme kafadan gireceğimi düşünüyorum. Hiç gönül almadım. Üstelik kaç gönül sattım hesabını bile tutamıyorum. Aşk orospusu yaptı bu hayat beni. Bir-çoğunuz bunu sanat sanıyorken hem de. En kötüsü ne biliyor musunuz? Tüm bunlara rağmen bir-kaç kez başka başka insanları sevdim. Hiç sevmediler beni. Haklılardı da zaten. Neyse dedim, geçtim bunları. Öldürmem gerekiyordu kendimi. Fiilen gerçekleştiremedim ki, sırf bu yüzden yazıyorum. Kendi satırlarımda boğun lütfen beni. Bilin ki hiç kolay değil, yirmi küsüratlı bir hayat geçmişimde kurtarmak, her yeni günde ölen beni…

// “Kütür-Küfür-Karala:4” – Fatih Boyacıoğlu

Published by

FTB

depresyonist.com'un öncüsü ve depresif ki$ilik.

2 thoughts on “Kütür-Küfür-Karala:4”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *