Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında.
Yekpare geniş bir anın,
Parçalanmış akışında,
Bir garip rüya rengiyle,
UyumuÅŸ gibi her ÅŸekil.
Rüzgarda uçan tüy bile,
Benim kadar hafif deÄŸil.

Başım sukutu öğüten,
Uçsuz, bucaksız değirmen.
Içim muradıma ermiş,
Abasız, postsuz bir derviş.

Koku bende bir sarmaşık,
Olmuş dünya sezmekteyim.
Mavi, masmavi bir ışık,
Ortasında yüzmekteyim..

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Rıhtımda uyuyan gemi,
Hatırladın mı engini?
Sert dalgaları, yosunu,
Suların uğultusunu?

N’olur bir sabah vakti,
Çağırsa bizi sonsuzluk.
Birden demir alsa gemi,
Başlasa güzel yolculuk.

Yırtılan yelkenler gibi,
Enginle baÅŸbaÅŸa kalsak.
Ve bir ÅŸafak serinliÄŸi,
İçinde, uykuya dalsak.

Rıhtımda uyuyan gemi,
Hatırladın mı engini?
Gidip de gelmeyenleri,
Beyhude bekleyenleri?

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

İçlenme, beyhudedir, maziyi sakın anma!
O vefasız yavruya benzer ki günlerimiz.
Kendini yuvasından bırakır ki akşama,
Benzeyen göle, sessiz.

Ruhundaki susuzluk engin mesafelere,
Duyurmadan ne anne ne bir yuva hasreti.
Narin kanatlarıyla uçar orman, dağ, dere,
Ve bir gün bir çukurda bulunur iskeleti.

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Karışan saatler içinde hâtırana,
Bazı sabahlarla ikindiler yan yana.
Değişik gülleri sanki tek bir baharın;
Bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın.
O sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine,
Hasret kanat çırpar düşünen ellerine.

Hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar,
Bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar.
Hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk,
Hep gül yangını ve bahar sıtması ufuk.

Tenha bir ucunda gecenin bir sır gibi,
Fısıldanan adın kardeş, dost ve sevgili.
Durgun havuzların süsü ten rengi çiçek,
Bir mevsim cümbüşü içinde süzülerek.
Ömrün gecesinde ve kader rüzgârında,
Bir ürperme olur çıplak omuzlarında..

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

AÅŸk dediÄŸin nedir ki,
Tenden bedenden sıyrık.
Çocukların içinde,
Yaşadığı bir çığlık..

AÅŸk dediÄŸin nedir ki,
Histen nefesten varlık.
Umutsuzluk içinde,
Karanlığa son ıslık.

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Sen akşamlar kadar büyülü, sıcak,
Rüyaların kadar sade, güzeldin.
Başbaşa uzandık günlerce ıslak,
Çimenlerinde yaz bahçelerinin.

Ömrün gecesinde sükun, aydınlık,
Boşanan bir seldi avuçlarından.
Bir masal meyvası gibi paylaştık,
Mehtabı kırılmış dal uçlarından..

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar

Ağlama, gözleri kızarmış çocuk!
Tek damla yaşın düşmesin yere.
Bak, tek güzelliğimiz yokluk,
Sana bir öğüt; ağlama boş yere.

Ne olursa olsun hiçbir şey değmez,
Senin bir damla gözyaşına.
AÄŸlayana kimse boyun eÄŸmez.
Kimse bakmaz kimsenin yaşına.

Ne kadar kötülük, pislik varsa;
Sen herşeyi tertemiz öğren.
Eğer yüzüne gözyaşı yağarsa;
Seni garip sanır her gören.

Ağlama sakın çocuk, ağlama!
Korkmayana zarar gelmez, bunu bil.
Sevgini hep söyle, sakın saklama.
Aklından korkuyu, gözünden yaşı sil.

Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar