Her şey yerli yerinde; havuz başında servi, Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan. Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan, Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi. Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak, Serpilen aydınlıkta dalların arasından. Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman, Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak. Biliyorum gölgede senin uyuduğunu, Bir... 

Ne içindeyim zamanın, Ne de büsbütün dışında. Yekpare geniş bir anın, Parçalanmış akışında, Bir garip rüya rengiyle, Uyumuş gibi her şekil. Rüzgarda uçan tüy bile, Benim kadar hafif değil. Başım sukutu öğüten, Uçsuz, bucaksız değirmen. Içim muradıma ermiş, Abasız, postsuz bir derviş. Koku bende bir sarmaşık, Olmuş dünya sezmekteyim. Mavi, masmavi bir ışık, Ortasında... 

Rıhtımda uyuyan gemi, Hatırladın mı engini? Sert dalgaları, yosunu, Suların uğultusunu? N’olur bir sabah vakti, Çağırsa bizi sonsuzluk. Birden demir alsa gemi, Başlasa güzel yolculuk. Yırtılan yelkenler gibi, Enginle başbaşa kalsak. Ve bir şafak serinliği, İçinde, uykuya dalsak. Rıhtımda uyuyan gemi, Hatırladın mı engini? Gidip de gelmeyenleri, Beyhude bekleyenleri? Yazarı: Ahmet... 

İçlenme, beyhudedir, maziyi sakın anma! O vefasız yavruya benzer ki günlerimiz. Kendini yuvasından bırakır ki akşama, Benzeyen göle, sessiz. Ruhundaki susuzluk engin mesafelere, Duyurmadan ne anne ne bir yuva hasreti. Narin kanatlarıyla uçar orman, dağ, dere, Ve bir gün bir çukurda bulunur iskeleti. Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar 

Karışan saatler içinde hâtırana, Bazı sabahlarla ikindiler yan yana. Değişik gülleri sanki tek bir baharın; Bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın. O sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine, Hasret kanat çırpar düşünen ellerine. Hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar, Bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar. Hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk, Hep gül yangını ve bahar sıtması... 

Aşk dediğin nedir ki, Tenden bedenden sıyrık. Çocukların içinde, Yaşadığı bir çığlık.. Aşk dediğin nedir ki, Histen nefesten varlık. Umutsuzluk içinde, Karanlığa son ıslık. Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar 

Sen akşamlar kadar büyülü, sıcak, Rüyaların kadar sade, güzeldin. Başbaşa uzandık günlerce ıslak, Çimenlerinde yaz bahçelerinin. Ömrün gecesinde sükun, aydınlık, Boşanan bir seldi avuçlarından. Bir masal meyvası gibi paylaştık, Mehtabı kırılmış dal uçlarından.. Yazarı: Ahmet Hamdi Tanpınar 

Ağlama, gözleri kızarmış çocuk! Tek damla yaşın düşmesin yere. Bak, tek güzelliğimiz yokluk, Sana bir öğüt; ağlama boş yere. Ne olursa olsun hiçbir şey değmez, Senin bir damla gözyaşına. Ağlayana kimse boyun eğmez. Kimse bakmaz kimsenin yaşına. Ne kadar kötülük, pislik varsa; Sen herşeyi tertemiz öğren. Eğer yüzüne gözyaşı yağarsa; Seni garip sanır her gören. Ağlama...