Çok merak ediyorum kendimi,
Başıma birşey mi geldi.
Öldüm mü kaldım mı,
Hiçbir haber yok kendimden.

Bu sabah kapımı çaldım,
Kapıyı açan kendim.
Bir süre kendime baktım,
Bu güleç yüz bendim.

Oh ne güzel bir sabah,
Bugün de yaşıyorum demek.
Benden baÅŸka yok kimsem,
Beni merak edecek..

Yazarı: Aziz Nesin

Seziyorum ki kaçacaksın,
Yalvaramam koÅŸamam.
Ama sesini bırak bende,
Biliyorum ki kopacaksın.
Tutamam saçlarından,
Ama kokunu bırak bende.
Anlıyorum ki ayrılacaksın,
Cok yıkkınım yıkılamam.
Ama rengini bırak bende,
Duyumsuyorum ki yiteceksin.
En büyük acım olacak,
Ama ısını bırak bende.
Ayrımsıyorum ki unutacaksın,
Acı kurşun bir okyanus.
Ama tadını bırak bende,
Nasıl olsa gideceksin.
Hakkım yok durdurmaya,
Ama kendini bırak bende..

Yazarı: Aziz Nesin

Yaşadığımı işitmek istiyorum,
Bir ses uzaktan yakından ya da içimden.
Düşen yaprak örneğin,
Kağıt hışırtısı olsun.
Ya da eski tahtaları içten kemiren bir kurdun çıtırtısı,
Bir inilti derinden.
Damlayan su,
Bir elektrik düğmesi çıt diye.
Çok uzaklardan yankılanan duyulur duyulmaz,
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir ses,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı görmek istiyorum,
Bir ışık uzaktan yakından ya da içimden.
Sesindeki pırıltıya,
Gözündeki ışıltıya benzer.
Bir kibrit çakımı,
Bir yanıp sönse yeter.
Sabahın yağan toz mavisi göğsünde çıplak,
Ya da gün batımı pembesi dudak.
Bir yıldırım hızında çizilsin,
Bir şimşekçe yazılsın karanlığım.
Bir fener ki uzaklığı bilinmeyen,
Bir yıldız parlayıp sönen.
Dişlerinin aydınlığını,
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir ışık,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı duymak istiyorum,
Bir ısı uzaktan yakından ya da içimden.
Tenine ilk dokunduÄŸum zamanki,
Elini ilk tuttuÄŸum.
Yüreğimi kanatlandıran o titreşim,
Kanı geçiyor kanıma sandığım.
Öyle bir değdin ki varla yok arası,
Ve yanarken ateÅŸten ellerim.
Yatak çarşafının apaklığında duyduğum serinlik,
Ve sevgiyi sende bulduÄŸum ilk.
O ılıklığa değinmek yerine,
Uzak düşlerde olsa da yeter.
İçindeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir deÄŸini,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı koklamak istiyorum,
Bir koku uzaktan yakından ya da kendimden.
Kulak memelerinde ÅŸebboy,
Saçlarında o koku.
Ki öptükçe öpüldükçe büyüyen,
Her yel estikçe getirir düşlerime.
Koklarım çok uzaklardaki anılardan seviyi,
Bir yel esmiÅŸ mi esmemiÅŸ mi.
Bir kıpı dal oynasa,
Bir yaprak kıpırdasa.
Duyulur duyulmaz olsa da,
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir koku,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımı tatmak istiyorum,
Bir tat ki uzaktan yakından ya da kendimden.
Ağzımda dilimde damağımda,
Bir buruksu mutluluk sandığım.
Salt benim diye aldandığım,
Kendi yalanlarıma kandığım.
Arttı yaşadıkça duyduğum acı,
Yitirmemek için o acıyı çoğaltırım.
İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm.
Her ne olursa olsun bir tat,
Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yazarı: Aziz Nesin

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş,
Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi.
Ne gece, ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz,
Bende söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde.
Hiç-bir biçim kalmamış dünyada denenmedik,
Bende susuyorum sevgimi saklayıp içimde.
Duyuyorsun değil mi suskunluğumu nasıl haykırıyor.
Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim,
Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde..

Yazarı: Aziz Nesin

Sen yoksun…
Boşuna yağıyor yağmur;
Birlikte ıslanamayacağız ki..

BoÅŸuna bu nehrin,
Çırpınıp pırpırlanması;
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki..

Uzar uzar gider,
BoÅŸuna yorulur yollar;
Birlikte yürüyemeyeceğiz ki..

Özlemler de ayrılıklar da boşuna,
Öyle uzaklardayız;
Birlikte ağlayamayacagız ki..

Seviyorum seni boÅŸuna,
Boşuna yaşıyorum;
YaÅŸamı bölüşemeyeceÄŸiz ki…

Yazarı: Aziz Nesin

İçimde bir merak.
Öyle bir merak ki;
Ölümümden bir ay sonra,
Bir güncük yaşamak.
Ve;
Dostu düşmanı,
Suç üstü yakalamak.

Yazarı: Aziz Nesin

Hiç kimse buyur etmedi beni,
Bu dünyada hiçbir yere!
Ama açtım bütün kapıları tekmeleyerek,
Bütün engelleri göğüsleyip yıkarak..
Buyrun dediler o zaman incelikle..

Buyur ettiler..
Ve
Buyurdum..

Elimden geldiğince görevimi yaptım,
Gülümsedim hıçkırıklarımı boğarak..
Sonunda kimsenin yorulmadığı denli yoruldum..
Artık kapılar açık kalsın,
Bundan sonra gireceklere..
Åžimdi dinlenmeye gidiyorum,
Hoşçakal güzel dünyam..

Yazarı: Aziz Nesin