Belki de masaldın..

Kapı gıcırtısı gibi içimdesin,
Kim açmaya kalksa kalbimi, en derindesin..

Uykuya daldığımda bile, biri açıp baksa;
Gıcırtısından uyanıveriyorum..
Bir sigara yakıp geceyle savaşıyorum..
Uyuyamıyorum o kadar yorgunum ki,
Ne uyanık kalabiliyorum, ne de uyuyup rüyaya dalabiliyorum..

Her yerim çatlak, su kaçırıyor ve durmadan ağlıyorum.
Elimde kalan son ümitlerle avunmaya çalışıyorum.
Yalan olduğunu bile bile seni hissediyorum..

Müziği ne kadar severdim bilirsin,
Beni nasıl da rahatlatırdı;
Biraz dikkatimi toparlasam belki beni yalnızlığımdan alırdı..
İnanmayabilirsin ama melodiler acıtıyor artık beni;
Kanatıyor, durmaksızın vicdansız bir piç gibi ezgileri kalbime batırıyor..

Gözlerimin önüne geliyosun bazen, düşünmeden edemiyorum..
Kalp kırıp gidiyorsun bazen, sitem etmeden yapamıyorum..
Durup durup kızıyorum, kimseden habersiz kendime trip atıyorum..
Eminim çok umrundadır bu durumum, ben hep böyle kendi kendime kudururum.

Egolarımı bir kenara bıraktım, tozlanmış oldukça..
Hayatla birlikte ikisini, tavan arasına kaldırdım.
Eski oyuncaklarım yanında, ben oyun oldum.
Çok mutluyum demeyi çok isterdim,
Biliyorum, hissediyorum..
Mutlu olamam..

Mutlu olmak için çabalayamam..
Unuttun mu?
Giderken sende kalmış nasıl olduysa mutluluğum..
Olsun sende kalsın, nasılsa onu da bırakırsın.
Gözlerim herşeye bakmıyor artık, yalan oldukça bürüdü..

Gerçek nedir?
Biraz tesadüf, biraz güleryüz, biraz istek..
Gözlerimin göremeyeceği kadar yalansın..
Göz damarlarım aktı gitti, sen artık bende masalsın..
Yatmadan önce sevdiklerimden dinlediğim..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur