Umut diyorum
Umut İşte, tek dayanağımız
Büyük bir umut hemde
Belki güneş bizim için de doğar bir gün…

Güneş tepemde
Kavurucu bir sıcakla beraber
Kim bilir
Kimin doğan güneşidir bu
Ne mutlu…

Koca şehir neler yaşatıyorsun kim bilir
Aşklar, sevgiler, hüzünler
Sevenler, sevilenler,
Ayrılanlar, ayrılamayanlar
Ayrılabilecek kadar bile birlikte olamayanlar
Yalnızlığımızın koca kenti Bursa…

Batıyor güneş
Kim bilir
Kimin batan güneşidir bu
Ne hazin…

Yatıyorum sol yanı boş yatağımda
Birazdan sabah olacak
Aydınlanacak ıslak caddeler
Güneş yüreklerde kalan damlaları silerken
Umut ediyorum yeniden, beyhude…
Belki güneş bizim için de doğar bir gün…

Berk Güneş

Kaç gün oldu uykuya direniyorum.
Direniyorum çünkü biliyorum ki
Uyursam eğer fazla vakit geçmeden
Sensiz bir sabaha daha gözlerimi açacağım.
Sonra biraz gözlerimi ovuşturacağım.
Şaşırmamdan olacak gözlerimi ovuşturmam.
Şaşkınlığım düşünmekten bile korktuğum o anı yaşayışımdan olacak.
Şaşkınlığım sensizliğimden olacak.
Önce o şaşkın gözler ağır ağır titreyecek
Daha sonra dudaklar eşlik edecek onlara tıpkı bundan öncede olduğu gibi.
O sırada hormon, torba, bez ne varsa hepsi çalışacak.
Ve başlayacak gözyaşı yağmurları.

Büyük ihtimalle geri çevireceğim yine önüme gelen yemek tepsisini.
Biraz ısrar edilince bağırıp çağırıcam.
Kim bilir kaçıncı kalp kırışım olacak bu
Ve hepsinin de sebebi sen.
Ve hepsinin sebebi ağzından bir türlü çıkmayan o iki kelime.

Daha Sonra mı?
Daha sonra biraz şarkı dinlerim, biraz kitap okurum aşkı anlatan,
Bakarsın birazda bişeyler karalarım.
Ne bileyim kendimce seni anlatmaya çalışırım işte yada sensizliğimi.
Zaten o sıralarda uykuda iyice bastırır
Ve ben yine direnmeye çalışırım
Sensiz bir sabaha daha uyanmaya,
Elimden bir şey gelmeyeceğini bile bile…

Berk Güneş

Çok uğraştım ama olmuyor işte.
Bak hala yok bir damla gözyaşı.
Kötü bir şey değil ki bu.
Hadi biriciğim,
Hadi özgürlüğe,
Hadi mutlak yalınlığa,
Hadi sonsuzluğa
Ölüm…
Yok çare işte direnme fazla.
Şimdi kimileri seni sona uğurluyor,
Bense sonsuzluğa…

Yazarı: Berk Güneş

* Yakın bir akrabamı kaybetmeden 5 dk önce hastane odasının kapısında aklıma gelenler…

Ayak seslerimi duyuyorum,bu yalnızlık demek!
Bu gün neden bilmiyorum yalnızlığımı yüzüme vururcasına daha bir fazla çıkıyor sanki ayak seslerim,daha bir gür.
Sigaramın yanarkenki sesini hiçte bu kadar net duymamıştım daha önceleri ben
Aslında o kadarda kötü birşey değilmiş yeni yeni şeyler farkediyorm baksana yalnızlığımla
Acaba?Acaba bunlar acemi bir aşığın kendi kendini aldatma cümleleri mi ?

Yollarda tanımadığım yüzler var
Tüm dünyanın içi bir anda nasıl böyle nefretle dolabilir bilmiyorum
Ayak seslerimi duyuyorum bu yalnızlık demek,yüzüme durmadan yalnızlığımı vuran ayak seslerim
O ilk gün yanına gelmemi sağlayan kahpe ayaklarımın sesleri

Duruyorum bir kenarda
Dayanamıyorum daha fazla kanamaya
Daha fazla acımaya
Her Adımımda yüreğim acıyacağına ayağım acısın diyorm kendi kendime
Bırakıyorm ayakkabılarımı oracıkta
Sanki onlar olmayınca ben yalnızlığımdan kurtulacakmışımcasına

Yollardan Köprülerden geçerken tanımadığım yüzler bana bakıp benimle ilgili konuşuyorlar sanki
Ve o anda içimde bir cümle hissediyorum hazin,aşşağılık…
Keşke Daha Fazla Bakabilseydim Gözlerine,Henüz Bu Kadar İçimi Acıtmazlerken…

Berk Güneş

Yine o en sevdiğim anlardan birindeyim ve yaratıclık duygularım haddinden fazla yüksek.Ve böyleyken bir dakika dahi düşünmeden yazı yazmaya koyuluyorum her zamanki gibi.Odanın pencereleri açık dışarı gözle görülür daha doğrusu gözle görülemeyen derecede karanlık hatta gelin şunu tatlıya bağlayıp zifiri karanlık diyelim.Ve yine her zamanki gibi oda lambasını değilde masa lambasının loş ışığını tercih ediyorum.Aklımda birden fazla düşünce var.TIK..Bir ses duyuluyor ve elektriğin kesildiğini farketmem uzun sürmüyor ama kararlıyım bişeyler yazmaya.İçerden mum alıp geliyorum ama içimden demin yazdıkalrıma devam etmek gelmiyor.Düşünmek için dosdoğru zifiri karanlığa dikiyorum gözlerimi.Ve karşımdaki yaşam mücadelesini görünce neden bu kadar dikkatsizim diye hesap soruyorum kendi kendime.Biliyorum ben sıradadışıyım ve kimsenin görmediklerini daha doğrusu göremediklerini görüyorum 1 yıl kadardır.Dedim ya kimsenin göremediklerini görüyorum hala değiştirmedim fikrimi çünkü eminimki kimse mumun yaşam mücadelesine bakıp da hüzünlenmez.
Çok acı bir şey aslında binlerce genç dert bile sayılmayacak acıların altında kalınca hayatına kıyıp giderken akılsız bir nesnenin hayatta kalmak için yaptıkları yüreğimi dağlıyor.Oksijenin yanıcılığıyla birlikte ortaya çıkan ateş gitgide eritiyor mumun yumuşak tabakasını.Ama ümidi kaybolup gidene kadar tükenmiyor.Eriyon Kısım yukarı çıkıyor ve kendini aşşağıya atıyor adeta intihar ediyorlar gibime geliyor ama sonra farkediyorum gerçeği.Meğer o aşşağıya atlayan mum zerreleri aşağıda doğru kayıp giderken soğuk hava sayesinde hemen donup görevlerine,hayat mücadelelerine dondukları yerden devam ediyorlarmış bu olayı izlerken hiç birşey yazamadım sadece izlemekle yetindim.Eğer o an düşündüklerimi yazsaydım gözlerinizin dolacağından hiç şüphem yok.
Elime Tükük bezlerimin bir ürünü olan tükrükden bir damla alıyorum ve hiç zaman kaybetmeden elimi yanma pahasına alevin içine koyup söndürüyorum bunca yaşam mücadelesi veren bir nesneye karşı kayıtsız kalmanın bana yakışmayacağını düşünmeden edemiyorum.. :P

Berk Güneş

Hepimiz eksik doğduk aslında
Zaten bizden istenende eksiklerimizi tamamlamamızdı
En büyük eksik aşktı hayatımızdaki
Bize bir aşk lazımdı anlayacağın
Bebektik büyüdük
İşsizdik iş bulduk
Aşsızdık belki aş bulduk çoğu zaman
Aşksızdık bir aşk bulamadık
Sonra zaman ilerledi
Bekleyenler kavuştu birbirine
Bir ben sana kavuşamadım.
Bakamadım gözlerine doyasıya
Halbuki biliyordum
Gözlerine ne kadar bakarsam bakayım doymayacaktım
Doyamayacaktım,
O yeşil derinliğine.

Dedim ya bizler eksik doğanlarız
Galiba yanılmışım
Ben sensiz doğandım
Aşk değildi hayatımda ki büyük eksiklik
Sendin.
Çünkü sen farklı bir şeydin benim için
Tamam temelinde aşk vardı
Ama daha da üstündü bendeki sevgin.
Aşktan öte,aşka yakın bir şey.

Biliyorum,
Bir gün sen de anlayacaksın
Neden eksik doğduğumuzu
Neden tüm organların iki de kalbin tek olduğunu
Bir gün sende anlayacaksın biliyorum bunu
Ve ben seni tıpkı bugünkü gibi
Böyle delice,böyle sevdalıca bekleyeceğim
Ta ki sende anlayana kadar aşkın gerekliliğini
Hava gibi,su gibi gerekli olduğunu anlayana dek
Eğer bir gün gerçekten anlarsan
Gerçek aşka olan ihtiyacını
Benim telefonum adresim belli
Fazla dışarı çıktığımda yok zaten
Nasıl çıkarım ki ben sensiz,
Senle yürüdüğüm sokaklara.
Hesap sormazlar mı bana
“Neden aşkına sahip çıkmadın” diye
Bilmezler ki seni hala delice sevdiğimi
Hala adını duyduğumda titrediğimi
Korkundan titrediğimi
Seni kırmaktan,seni üzmekten korktuğumdan titrediğimi
Bilmezler
Anlatamam da zaten,tekrar kanatamam yaralarımı
Ve büyük ihtimalle de çıkmayacağım bu sensiz sokaklara,
Ta ki eksikliğimi fark edinceye kadar.
Eğer bir gün olurda gerçekten eksikliğimi fark edersen
Yerimi biliyorsun Bir adım uzağında seni bekliyorum
Hani derler ya;
“Sen bana bir adım gel,ben sana on.”
Onu da diyemem artık
Tam sınırda bir adımınla bana ulaşabileceğin yerde
Seni bekliyorum.

Yazarı: Berk Güneş

Saçmalama aşkın kısacası falan olmaz.
Eğer sen oturmuş aşk kısaca ne diye buraya bakıyorsan
Saçmalıyorsun.

Aşk uzun soluklu bir maceradır.
Kısası falan olmaz.

Aşkta bulutlardan sevgilinin yüzünü çıkarmak var,
Sevgilinin yüzünü gösterdiği için sevmek var bulutları.
Gördüğün her aşığı kardeşin gibi sevmek var,
Aşkın değerini bilene değer vermek var aşkta.

İmkansızlık var aşkta çoğu zaman
İsyan var
Gün gelir ki
Her sabah ölmeyip uyandığına lanet edersin eğer aşıksan.
Kalbinden söküp atmak istersin imkansızını
Ama bilirsin ki bu da imkansızdır senin için tıpkı kendisi gibi.
Vazgeçmek istersin bir ara
Daha sonra vazgeçmekten vazgeçersin.

Tam unuttum dersin,
Yarin bir tatlı gülümsemesi
Canlandırır yeniden küle dönen aşkını
Tıpkı bir anka kuşu gibi.

Sonra yüreğin yeniden yanmaya başlar
Aşkın soğuk ateşiyle
Belki bu sefer diye umut etmek gelir içinden
Olmayacağını bile bile.

Ama aşk bir mucize yolculuktur.
Hiçbir zaman işler planlanan gibi gitmez.
Bir bakarsın ki sevgili kollarında
O hep arzuladığın sevgili
Yanı başında,başını omzuna dayamış uyuyor.
Artık her şey çok güzeldir.
Dedim ya Aşk mucize bir yolculuktur.
Hiçbir zaman işler planlanan gibi gitmez.

Ve gün gelir bakarsın ayrı düşmüşsün sevdiğinden
İşte aşk dediğin böyle bir şey.
Soğuk bir kış gecesi sokakta yapayalnız kalabiliyor insan…

Yazarı: Berk Güneş