Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam değilim.

Alı$tım bir kere gökyüzüne;
Bunca yıllık yolda$ımdır bulutlar.
Sıkılırım,
Ku$lar cıvıldamasa dallarında,
Yemi$lerine doymadığım ağaçların,
Yağmur mu yağıyor,
Güne$ mi var,
Farketmeliyim.
Baktığım pencereden.
Deniz görünmeli çıksam balkona.
Tamamlamalı manzarayı..
Karlı dağlarla sürülmü$ tarlalar.
Ekmekten olamam doÄŸrusu,
Nimet bildiÄŸim;
Sudan geçemem,
Tuzludur teneffüs ettiğim hava.
Ya nasıl dururum olduğum yerde,
Öyle upuzun yatmı$,
İki elim yanıma getirilmi$,
Hareketsiz,
Sükûta râmolmu$;
Sanki devrilmi$ bir heykel?

Ellerim ne der sonra bana?
SoÄŸumu$ kalbime ne cevap veririm?
Utanmaz mıyım ayaklarımdan?

Kalkmalıyım,
Dola$malıyım,
Sokaklarda, parklarda.
El sallamalıyım,
Giden trenlere,
Kalkan vapurlara.
Bilmeliyim,
Gölgelerin boyundan,
Saatin kaç olduğunu..
Islık çalmalıyım.
Türkü söylemeliyim,
Yol boyunca,
Keyfimden ya hüznümden.
Geçmi$ günleri hatırlamalıyım,
Dalıp dalıp akarsuya,
Hayaller kurmalıyım,
Güzel geleceğe dair.
Yanımdan geçenler olmalı,
Selâm almalıyım;
Robenson’u dü$ünmeliyim,
GaripliÄŸini:
$ükretmeliyim,
İnsanlar arasında olduğuma.
Nedir ki eninde sonunda ölüm?
Ayrı dü$mek değil mi a$inalardan?

Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam değilim.

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Babam kırdı beni ilk-önce babam,
Dosttan gördüm kahrın daniskasını.
Nankör çıktı iyilik ettiğim adam,
Sevdiğim kız da savdı sırasını..

Bendim hayal üstüne hayal kuran,
Gözüm kapalı olduğu zamanlar.
Benim ba$ımı ta$tan taşa vuran,
Sandığım gibi deÄŸilmi$ insanlar…

Garibim dünyada garip nafile,
Gelse boynuma dolansa da bahar.
Kendi ho$ kendi masum sesinizle,
Siz söyleyin garipliğimi ku$lar..

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Bilmem ki hâtıralar,
Ne istersiniz benden,
Gelir gelmez sonbahar?

Bu kanat çırpı$ neden?
Cama vuracak ne var,
Ey eski hâtıralar!

Sanmayın güller açar,
Bülbül değildir öten;
Bu rüzgâr ba$ka rüzgâr.

Ne istersiniz benden,
Bilmem ki hâtıralar,
Gelir gelmez sonbahar?

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Dün güzel bir kadın geçti,
Kabrimin yakınından.
Doya doya seyrettim,
Gün hazinesi bacaklarını.
Gecemi altüst eden..
Söylesem inanmazsınız,
Kalkıp verecek oldum,
Dü$ürünce mendilini..
Öldüğümü unutmu$um..

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?
Sanki karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Senden istemiyordum ne tacı ne sarayı,
Karnında ya$ıyordum kafiydi saadetim.

Bir kere doğurdunsa sonra niçin büyüttün?
Kundakta be$ikte de bir zahmetim mi vardı?
Koynundan niçin attın yavrunu bütün bütün.
Bilmiyor muydun ki o yalnızlıktan korkardı?

Sütünden tatlı mıdır anne sanki bu hayat?
Bana sorsana anne ya$amak bir hüner mi?
El aç yalvar gündüze geceye boyun uzat,
Bu uğurda bir ömür çürütmeye değer mi?

Karnında ya$ıyordum kafiydi saadetim
Anne istemiyordum ne tacı ne sarayı,
Anne karnında fazla yaramazlık mı ettim?
Anne sana kim dedi yavrunu doğurmayı?

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı