@kurtersemih Kardeşim hakkımı ödemek istiyorsan, o Megane Coupe'a, Ferrari motorunu nerede taktırdığını söyleyebilirsin, kardeşiz biz :)) 12 saat önce
Derinden gelen o sesim çıkmıyor artık, Karıştırmıyor kafamı sorularıyla. Boşluk hissediyorum aslında, Alışmışlığımın dışında.. Siren sesine benzer çınlama var kulaklarımda, Pek fazla derinde de değil. Boşluk içinde boşça çınlıyor, Pili bitmiş beynimin hemen yanında.. Zorlaştırıyor mu? Yoksa kolaylaştırıyor mu? Bilmem, Hayat caddesinde ileriye doğru seyreden yönümü. Canımı sıkıyor bu boşluk ve tek bildiğim bu, Hasret istiyorum aslında...
Boşluğun dozları bunlar, Uyku bozukluğuyla başlar. Artçılarını her gece hissedersin, İnan bana, yok olmak için dua edersin. Eski sen uzaklaşır bedeninden, Zihnine doğru işler zehrini. Uyumak için can atıp dururken, Başını yastığa koyduğunda uyuyamazsın. Beyazları siyah görür olursun aydınlıkta, Sanki başka bir renk yokmuş gibi. En son mutfakta su içiyorken, Anlamadan kendini bir aynaya bakarken bulursun. Sebebi bellidir aslında, Yormuşsun belli kendini. Teşhisi...
Dalga seslerinde duydum, En derinden gelen öksüzlüğümü. Yakınlaştıkça çekti içine, Yalnız kaldıkça boğuldum. Boğulmadan öncesi var hayatımın, Zoraki sabırlarla dolu bölümü. En son sabredemediğimde, Direkman karşımda gördüm ölümü. Sorgu-sual sırası geldi ardından, Cevap yerine soru sordum. Hayatım boyunca hep cevap aradım durdum. Son verdim şimdi hayatıma; Gördün mü bak yok oldum! Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur
Ne zaman cümleye, “insanlar” kelimesiyle başlasam, sonunda hep bana patlıyor mevzu. O yüzden şimdi yazacaklarıma, “insanlar” diye başlamıyorum. (ve hazır olun başlıyorum.) Çoğu zaman ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Hayattan zevk alamıyor, neredeyse kan kusuyorum. Bunun sebebi ne olabilir? Düşünüp duruyorum. Düşünmek öyle birşeydir ki; bi’ kere başladığınızda devamı aynen gelir. Hep düşünüyorum “Ne yapacağım?”...
Yıprattım kendimi psikopat öykülerle, Hoşnut oldum hikayelerden bile bile.. Düşüncelerim beni alıkoydu, Her gece öldürdüm birilerini beynimde.. Gündüzleri sevmedim ben hiç ömrümde, Karanlıkta savaştım zombilerle.. Kimi zaman yorgun düştüm, Saklanıp dinlendim gecenin renginde.. Tek başıma kaldım ben hayatım boyunca, Tıkılıp kaldığım odamdaki yatağımda.. Stresten titrerken kışın soğuğunda, Kimse yoktu ne sağımda ne solumda.. Ürettim beynimde intiharları...
Odamın sarı renkli ampülü patladı, Herşey yine karanlık.. Düşlerim daha yeni uyandı, Her taraf dünyadan ziyade sanki bir mezarlık.. Kırdım aynayı içine geçtim, Yine de güzeli göremedim.. Suyu aldım yerden yüzüme çarptım, Fark etmedin mi hala ayılamadım.. Algılayamadım aydınlığı, Karanlıkta kaldım.. Sevemedim sevenimi, Zorladım bir çok kez ama yapamadım, Aklıma bir türlü sokamadım, En sonunda sevmeyenimi sevdim; Ve yara aldım.. Bu şiirin yazarı:...
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
