Her şey yerli yerinde; havuz başında servi, Bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan. Eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan, Sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi. Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak, Serpilen aydınlıkta dalların arasından. Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman, Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak. Biliyorum gölgede senin uyuduğunu, Bir... 

Biliyorum sana giden yollar kapalı, Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni. Ne kadar yakından ve arada uçurum; İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi. Uyandım uyandım, hep seni düşündüm, Yalnız seni, yalnız senin gözlerini. Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım, Ben artık adam olmam bu derde düşeli. Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya, Yoksa gururlu bir kişiyim aslında,... 

Tüyden hafif olurum böyle sabahlar Karşı damda bir güneş parçası, İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar; Bağıra çağıra düşerim yollara; Döner döner durur başım havalarda. Sanırım ki günler hep güzel gidecek; Her sabah böyle bahar; Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum. Derim ki: ‘Sıkıntılar duradursun!’ Şairliğimle yetinir, Avunurum. Yazarı: Orhan Veli Kanık 

Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Göz yaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu; Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum… Yazarı: Orhan Veli Kanık 

Bakakalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.. Yazarı: Orhan Veli Kanık 

Çok küçük bir yalanı, Çok büyük bir orantıda, Dinlediniz mi.. Çok büyük bir yalanı, Çok yalın bir doğrultuda, Söylediniz mi.. Gecikmiş bir gizlemİ, Birikmiş bir özlemi, Sakladınız mı.. Gelmeyecek bir gideni, Olmayacak bir nedeni, Beklediniz mi.. Bir gerçeği erken, Bir açlığı tokken, Anladınız mı.. Hep mi hep ölecekmiş gibi, Hiç mi hiç ölmeyecekmiş gibi, Yaşadınız mı.. Yalanı... 

Kirpi gibisin çocuk, Her tarafın diken. Kim elini uzatsa, Delik deşik.. Üstelik sen de kan içindesin.. Yazarı: Attila İlhan 

Çok merak ediyorum kendimi, Başıma birşey mi geldi. Öldüm mü kaldım mı, Hiçbir haber yok kendimden. Bu sabah kapımı çaldım, Kapıyı açan kendim. Bir süre kendime baktım, Bu güleç yüz bendim. Oh ne güzel bir sabah, Bugün de yaşıyorum demek. Benden başka yok kimsem, Beni merak edecek.. Yazarı: Aziz Nesin 

Elimden gelen bu ben iki kişiyim, Çoğalmak neyse ne azalmak zor. Birisi seni her an bırakıp gittiğim, Öbürü kan gibi tutulmuş seviyor. Ağzındaki acı alnındaki çizgiyim, Gözlerine kirli bir bulut getirdim. Hiçbir sevinç aydınlığı onu silemiyor.. Elimden gelen bu ben iki kişiyim, Birisi kapadığın kapılardan gitmiyor. Yağmur yağmaksa o güneş açmaksa o, Bir yerin üşüse onun sıcaklığı. Öbürü... 

Bir tatlı ömür gibi gitmeye niyetlendin, Ayrılık atına eyer vurdun inadına. Ama bizi unutma, hatırla ama. Sana temiz dostlar, iyi dostlar, bağdaş dostlar Yeryüzünde de var. gökyüzünde de var. Eski dostla ettiğin yemini, hatırla ama. Sen her gece ay değirmisini Başına yastık edince yollarda, Dizimde yattığın geceleri hatırla ama. Sen ey, hüsrev’i kendine kul, Şirin gibi bir nice...