Okul yıllarında, takmadık kimseyi, Dikkatli değildik, gençliğin kaprisi. Öğrenmedik herkes öğrenirken, Ah be usta, biz ne yaptık. Tam delikanlı olduk derken, Kalem yerine elimize sigara aldık. Herkes birşeyler çizerken, Biz sadece karaladık. Ah be usta, biz ne yaptık! Herkes kütüphanedeyken, Biz toplaşıp meyhaneye kaçardık. Rakıların, mezelerin yanında, Dertleşip, naralar atardık. Ah... 

Yeni bir sigara yakarak başlıyor, Bu yazıdaki esrarengiz yolculuğum. Nereye varacağı aslında belli, Mühim olan nasıl başladığı. Neler yazsam, neler çizsem, Biliyorum, yine sana varacağım. Hatta ne istesem ve ne düşünsem, Seninle uykuya dalacağım. Sabahı zaten sorma bana, Sensiz gün-yüzüm yok ki. Olmasanda yanımda, Unutmuyorum her gece fısıldadığın hikayeyi. Efkarlıyım ve hüzünlüyüm... 

Siz gözümde kedisiniz, Çünkü kuvvetlisiniz. Ne zaman kaçmaya yeltense biri, Onu derhal yakalabilirsiniz. Hep kaçıp duranlar, Sizler fare gibisiniz. Her ne şekilde olursa olsun, Kaçar ama yine yakalanacağınızı bilirsiniz. Bir de yem lazım tuzağa, Peynir diyorum ben buna. Biri oltaya takılmalı, Şaşırmalı hedefiniz bir anda. Düşünüyordum da; Fare kaçabilir, Kedi yakalayabilir. Peki ya... 

Aynalarda can olsaydı, Dayanamazdı, kırılırdı. Onca kişiliğin deşifre aşamasını, Yansıtmak kolay mıydı? Bir can vardır, bir de ruh, Ayırmayı başaramazsın. İnsan mıydı canlı? Ayna mıydı ruh? Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Bir sebebi olmalı bu kurguların, Zihniyetlerde oluşturulan kaygıların. Boş yere akıtmam dediğini hatırlarken, Anlamsızca ağlamanın. Yorulmadan yaşamaya çalışmanın, Bilinç-altındaki karalamaların. Lanse edemem düşlerimi derken, Rüyalara alışmanın. Anlamı var mı, Anlamaya çalışmanın. Bir faydasını gördün mü ki, Aklını aldatmanın.. Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Eskiyen sadece yazdığım anılar değil, Eskiden eskimeyeceğini sandığım sevgilerimmiş. Yenilikler arayışında yüzdüğüm deniz, Çok eskiden kendi sınırlarını belirlemiş. Eskimeye yüz tutarken, önceleri sandığım her-şey, Kendini yenilemeye çalışan çok eski bir alışkanlıkmış. Baktım, gördüm ve dedim ki; Alışmaya çalışmak, eskiden olduğu gibi şimdi de yalanmış… Yazarı:... 

Yargının en acımasız ve kör olanından, En ön sırayı kapmış gibiyim. Daha el-ele bile tutuşmadan, Notumu almış gibiyim. Hangi yüzümü gördünüz ki? Sevdiniz veya kızdınız! Hangi yönümü biliyordunuz ki? Nefret ettiniz veya acıdınız! Tanışmadan daha henüz konuşmadan, Gözünüzde ahmak olmuş gibiyim. Hatta dertleşmeden daha, Anlayışsız biri gibiyim. Hangi huyumu tarttınız ki? Ölçtünüz... 

Dostlarımda kabahat yok ki, Ben meyilliydim kötülüklere. İlk sigaramı tüttürdüğümde, Uzatan yoktu ki. Arkadaşlarımın günahı yok ki, Ben meraklıydım uyuşmaya, İlk içtiğim kadehi tokuşturacak, İnsan yoktu ki. Sevdiklerimde hata yok ki, Ben sevmiştim sebepsizce. İlk aşık olduğumda, Sevgili yoktu ki. Sorunlarımda zorluk yok ki, Ben istemiştim gereksizce. İlk kez başıma geldiğinde, İlacım... 

Tüm rüyalarında, Öldürdüğünü görmek. Kendi öldüğünü, Hatta gömüldüğünü, Bilmek… Bilmediğin herşeyi, Biliyormuş gibi, Onun bilmediğini, Bilerek, Görmek… Olmayanı, Oluyormuş gibi, Olanı da, Olmamış gibi, Hissetmek… İşte bütün bunları, Sadece bir anda, Anlamsızca görmek. İşin aslı, Rüya olduğunu bilmek… Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Mutluluk soğuksa, O yüzden örüyorum duvarları. Mutluluk lodossa eğer, Sırf bu yüzden yakmıyorum sobayı. Mutluluk bir zehirse, Üsteleme içmem o sodayı. Ya da bir yemekse, Yemem bırak kalsın. Mutluluk bir rüyaysa, Uyumam bundan gayri. Ya da ben mutluysam, Kırarım baktığım o aynayı.. Yazarı: Fatih Boyacıoğlu