Okul yıllarında, takmadık kimseyi, Dikkatli değildik, gençliğin kaprisi. Öğrenmedik herkes öğrenirken, Ah be usta, biz ne yaptık. Tam delikanlı olduk derken, Kalem yerine elimize sigara aldık. Herkes birşeyler çizerken, Biz sadece karaladık. Ah be usta, biz ne yaptık! Herkes kütüphanedeyken, Biz toplaşıp meyhaneye kaçardık. Rakıların, mezelerin yanında, Dertleşip, naralar atardık. Ah... 

Öldürüceksin ilk evvela kötü düşlerini, Sonra uyumaya çalışacaksın hafiften. Birileri seni ürkütürken, Öğreneceksin korkmamayı geceden. Sonra gülmeyi seveceksin, Etrafındaki herkes ağlıyorken.. Biraz daha pişince insan içinde, Sen de ezmek nedir bileceksin. Seni alt etmeye çalışanları, Gün gelecek bir bir yok edeceksin. İşte tam olarak budur intikam denilen, Hayat sınıfının... 

Rüzgardan açılsa kapım bir anda, Kara haber gelmiş gibi ürkerim. Sanki gemilerim battı ummanda, Paramparça oldu gökte ülkerim. Ne acı, kaybetmek için sahiplik Ölümlüyü sevmek ne korkulu iş!.. Hayat mı, püf desem kopacak iplik, Çıkmaz sokaklarda varılmaz gidiş. Yazarı: Necip Fazıl Kısakürek 

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi. Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten, Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği. İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne, Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa. Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır, Kopmaz kökler salmaktır oraya. Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını, Kavgaya... 

Ölüm; Bazen evinize giren bir hırsız, Bazen de çatı oluklarında biriken buzdur aslında.. En kötüsü de küçücük bir çocuğun gözü önünde işlenendir, İki mermiyle birlikte duvarları kana bulayan.. Yaşam; Kimi zaman umuttur, Kimi zamansa umutsuzluk.. En iyisi de son bulurken bu yolculuk, Sela ile biten, gözyaşlarını biriktirendir aslında.. Hayat; Üretildiğinden beri başlı başına... 

Bir kül-tabağı ve bir sigara, Her gece gördüğüm aynı manzara. Ben onlara bakıyorum, onlarsa bana, İçmek bile gelmiyor içimden. Bir gün ve içinde bulunan gel-gitler, Her dakika gördüğüm aynı replikler. Ben onları izliyorum, onlarsa beni, Gün yüzü görmek bile gelmiyor içimden. Bir gece ve bir yatak, Gece yüzüme, yatak içime fısıldıyor. Ben onları dinliyorum, onlarsa beni, Uyumak...