İnanmayın insanlara,
Onlar yalanı sever..
Sevmeyin tek bir kadın bile,
Onlar sizi yok eder..

Düşmana gerek yok,
Huzursuzluk istiyorsan..
Ölmene gerek yok,
Acıların bitsin istiyorsan..

Takmayın lafları,
Umursamadan geçip gidin..
Takışmayın insanlarla,
Görmemezlikten gelin..

Çok mu zor bu söylenenler?
Delikanlıysan eğer..
Koyar mı aksine olunca sana?
Gururunu yere seremiyorsan eÄŸer..

BaÅŸ dik olacak diye bir ÅŸey yok,
Ezilsen de biri seni sever..
Bakma sen bu düzene,
Elbet günün birinde bu da geçer..

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Ä°nsanların çoÄŸu kompleksli yaratıklar nedense.. ArkadaÅŸ arkadaşı kıskanıyor, hadi onu geçtim bu devirde insan kendini aynadan bile kıskanıyor. AÅŸağılık kompleksine giriyor, neden acaba? Çok merak ediyorum. BaÅŸkasının yaptığı ÅŸeyleri takdir etmekten ziyade, neden insanlar yerden yere vuruyorlar? Zaten hep “Çamur at izi kalsın” mantığıyla büyüyor insanlar. Devir deÄŸiÅŸiyor, gidiÅŸat kötü diyorlardı da inanmıyordum. Birebir ÅŸahit oluyorum, bu komplekslere.. Yok efendim neymiÅŸ, neden öbüründeki t-shirt onda yokmuÅŸ? O araba onun neden deÄŸilmiÅŸ? O kızı neden o tavlamamışta öbürü tavlamış? anlamıyorum hakikaten. Aynı dünyada yaşıyoruz zannediyordum, fakat ayrı dünyadaymışız. Ben tamamen safım anladım. Bir insan takdire ÅŸayen birÅŸey yapıyorsa takdir ediceksin, eleÅŸtirmiceksin. Ä°yisini sen yapabiliyorsan yapıcaksın, kapıcaksın çeneni oturcaksın. Kendimi manyak sanıyodum ben, millet manyak anasını satayım. Ben ne yapayım, sorunluyum göya.. Sevmiyorum ben insanları, kim ne derse desin. En güzelini de beÄŸenmiyorum, en çirkinini de.. Ben böyle mutluyum. Siz de öyle mutluysanız mutlu davranın, ben var olduÄŸum sürece kompleksli insanları yerden yere vurucam.