Mutluluk soğuksa, O yüzden örüyorum duvarları. Mutluluk lodossa eğer, Sırf bu yüzden yakmıyorum sobayı. Mutluluk bir zehirse, Üsteleme içmem o sodayı. Ya da bir yemekse, Yemem bırak kalsın. Mutluluk bir rüyaysa, Uyumam bundan gayri. Ya da ben mutluysam, Kırarım baktığım o aynayı.. Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Baktığıma bakmak için baktığımı anladım, Görmeden gözümün önünden geçip gidenleri. Aslında ölmediğimin farkına şimdi vardım, Oysa o an beton etkisi yaratmıştı bedenimde; Nefret edişim… Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Yeni yeni küfürler birikiyor dilimde, yeni tür angutları gördükçe. Her defasında, yeniliğe aslında açık olduğumu fark ediyorum, her ne kadar kendisinden haz etmesem de.. Öyle cins insanlar gördüm ki, bir-kaç gün içerisinde, kendimin insan olmadığına tamamen ikna olmuş durumdayım. Neyse ben anlatmak istediklerime geçeyim. Yenilmedim ahali ben, kayboldum. Hayat beni kaybetmedi korkmayın,... 

Kocasına saygısı olmayan, Babasına inanmayan, Aile nedir bilmeyen, Rutin insanlarla yaşadım yıllarca.. Huzur olmayan, Şevkati bile göstermeyen, Para hırsıyla yaşayan, İnsanlarla yaşadım yıllarca.. Kardeşlik anlamından yoksun, Ana-baba bilincinden uzak, Para hırsıyla kavrulan, İnsanlarla yaşadım yıllarca.. Halbuki istediğim huzurdu, Para da değil, pul da.. Aslında aile özlemiymiş... 

Zor yaşadım ben bunca yılımda, Kâh güldüm desem yalan; Hep ağladım yıllar boyunca.. Şimdi insanlar geçmiş diyor ki; Doğum günün kutlu olsun.. Yalandan kim ölmüş, Öyle diyorsanız öyle olsun.. Ağlattınız ulan hep beni, Gülmedim ki hiç.. Acıttınız hep durmadan, Hançerle çizdiniz kaderimi.. Bunca yıl sonra geçmiş diyorsunuz ki; Doğum günün kutlu olsun.. İnanmıyorum ben size... 

Neden herkes yapmacık olmak zorunda “?” ya da kendini neden öyle olmak konusunda zorluyor insanlar “?” amaç nedir ya biri bana izah etsin “?” Anlamıyorum ben bu düzeni, taklitten ibaret, gereksiz hal ve haraketleri.. Doğal olunabilir “!” İnsan kendisi gibi davranabilir “!” Gerizekalı gibi duruyorsunuz, oyuncu insanlar.. Çıkarın maskelerinizi,... 

Tüm zehirlerin karışımı olmam gerek, Fare zihniyetleri zehirlemek için.. Ya da tüm barutların kesiştiği noktaya karışmalıyım, Tek dokunuşta patlamak için.. Hedef tahtasındaki puanlar değil, Ok olmalıyım onlara doğru abanılan.. Sonra çakıldığım yerde gülümsemeliyim, Duvardan aşağıya doğru akan kan birikintisinin hemen üstünde.. Bazen de masum bir oyuncak olmalıyım, Günahsız...