Kişisel fikrimi dile getirmek gerekirse, dünyanın en iyi oyuncusu Al Pacino‘dur. Takip edenler bilirler ki, Al Pacino sanki oyuncu olmak için yaratılmış gibidir ve böyle bir oyuncunun baş rolünde oynadığı You Don’t Know Jack filmi gayet tabi bir şekilde mükemmel bir film olmuş. Adam Mazer’ın kaleminden mükemmel bir senaryo yazılmış ve yönetmenlik koltuğunda Barry Levinson... 

Mutluluk soğuksa, O yüzden örüyorum duvarları. Mutluluk lodossa eğer, Sırf bu yüzden yakmıyorum sobayı. Mutluluk bir zehirse, Üsteleme içmem o sodayı. Ya da bir yemekse, Yemem bırak kalsın. Mutluluk bir rüyaysa, Uyumam bundan gayri. Ya da ben mutluysam, Kırarım baktığım o aynayı.. Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Çocuk düşerse ölür çünkü balkon, Ölümün cesur körfezidir evlerde. Yüzünde son gülümseme kaybolurken çocukların, Anneler anneler elleri balkonların demirinde. İçimde ve evlerde balkon, Bir tabut kadar yer tutar. Çamaşırlarınızı asarsınız hazır kefen, Şezlongunuza uzanır ölü. Gelecek zamanlarda, Ölüleri balkonlara gömecekler. İnsan rahat etmeyecek, Öldükten sonra da. Bana... 

Öldürüceksin ilk evvela kötü düşlerini, Sonra uyumaya çalışacaksın hafiften. Birileri seni ürkütürken, Öğreneceksin korkmamayı geceden. Sonra gülmeyi seveceksin, Etrafındaki herkes ağlıyorken.. Biraz daha pişince insan içinde, Sen de ezmek nedir bileceksin. Seni alt etmeye çalışanları, Gün gelecek bir bir yok edeceksin. İşte tam olarak budur intikam denilen, Hayat sınıfının... 

Çok uğraştım ama olmuyor işte. Bak hala yok bir damla gözyaşı. Kötü bir şey değil ki bu. Hadi biriciğim, Hadi özgürlüğe, Hadi mutlak yalınlığa, Hadi sonsuzluğa Ölüm… Yok çare işte direnme fazla. Şimdi kimileri seni sona uğurluyor, Bense sonsuzluğa… Yazarı: Berk Güneş * Yakın bir akrabamı kaybetmeden 5 dk önce hastane odasının kapısında aklıma gelenler… 

Ürkek bir çocuk bizimkisi, İlişkimizden meydana gelen. Geceleri kilise çanlarından ürken, Yorgan altına saklanıp inleyen. Bu bizim eserimiz sevgilim, Ruhlarımızın kırılmış parçası. Biraz biraz da yansıması, Kişiliklerimizin ortalaması. İkimiz yarattık lanetimizi, Üzerimize yağarken en şiddetlisi. Artık kurtuluş yok, Sonuna kadar bırakmayacak birbirimizi. Silinmiş hatıralarımızın, Kalıcı... 

Üzülme. Sende bir gün ölecek, Yanıma geleceksin. Hep beraber olacağız. Sevinme. Dünya sana da kalmayacak, Gün gelecek yok olacaksın. Hep beraber yanacağız. Korkma. Hesap elbet sorulacak, Tek veremeyen sen olmayacaksın. Hep beraber kaçacağız. Bekleme. Kurtuluşu asla olmayacak, Huyları değişmeyecek insanların. Hep beraber şahit olacağız. Yazarı: Fatih Boyacıoğlu 

Yıl üç-yüz-altmış-beş gün, Hepsini yaşayacak mısın? Böyle olacak sanıyorsan, uyan! Bu yıl olmasa, diğer yıl yok olacaksın. Üç-yüz-altmış-dört günü kendine, Sadece bir günü ölüme ayır olur mu? Ona rezerve bir gün bırakmazsan, Ölüp gidince ne olduğunu anlayamazsın. Gelecek, evet ölüm sana da gelecek. Hazırlıklı olmalısın. Yaşadığın onca yıl ona taviz vermedin, Şimdi... 

Ölüm; Bazen evinize giren bir hırsız, Bazen de çatı oluklarında biriken buzdur aslında.. En kötüsü de küçücük bir çocuğun gözü önünde işlenendir, İki mermiyle birlikte duvarları kana bulayan.. Yaşam; Kimi zaman umuttur, Kimi zamansa umutsuzluk.. En iyisi de son bulurken bu yolculuk, Sela ile biten, gözyaşlarını biriktirendir aslında.. Hayat; Üretildiğinden beri başlı başına... 

Yeni yeni küfürler birikiyor dilimde, yeni tür angutları gördükçe. Her defasında, yeniliğe aslında açık olduğumu fark ediyorum, her ne kadar kendisinden haz etmesem de.. Öyle cins insanlar gördüm ki, bir-kaç gün içerisinde, kendimin insan olmadığına tamamen ikna olmuş durumdayım. Neyse ben anlatmak istediklerime geçeyim. Yenilmedim ahali ben, kayboldum. Hayat beni kaybetmedi korkmayın,...