Çok küçük bir yalanı,
Çok büyük bir orantıda,
Dinlediniz mi..

Çok büyük bir yalanı,
Çok yalın bir doğrultuda,
Söylediniz mi..

GecikmiÅŸ bir gizlemÄ°,
Birikmiş bir özlemi,
Sakladınız mı..

Gelmeyecek bir gideni,
Olmayacak bir nedeni,
Beklediniz mi..

Bir gerçeği erken,
Bir açlığı tokken,
Anladınız mı..

Hep mi hep ölecekmiş gibi,
Hiç mi hiç ölmeyecekmiş gibi,
Yaşadınız mı..

Yalanı sürmeye sürmeye,
Yanlışı görmeye görmeye,
Saklandınız mı..

Doğruluğun yönünde,
Doğruların önünde,
Aklandınız mı..

Ortamsız bir yaşamda,
Yaşamsız bir ortamda,
Harcandınız mı..

Yazarı: Özdemir Asaf

Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden baÅŸlayan..
Dışından anlaşılmaz.

Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan..
Paylaşılmaz.

Bir düşün’de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Yazarı: Özdemir Asaf

Sizin için yola çıkmış bir şarkı,
Düşünülmüş gözleriniz üstüne.
İçin-için yaratılmış bir şarkı,
Bırakılmış yollarınız üstüne.
Sizsiz sizi yaşanılmış bir şarkı.

Seslerini uzağınız derledi,
Sözlerini kulağınız derledi,
Anlamını dudağınız derledi,
Sizsiz size uzanılmış bir şarkı;
Özlemini kucağınız derledi.

Yazarı: Özdemir Asaf

Sen kocaman çöllerde bir kalabalık gibisin,
Kocaman denizlerde ender bir balık gibisin.
Bir ısıtır, bir üşütür, bir ağlatır bir güldürür;
Sen hem bir hastalık hem de sağlık gibisin.

Yazarı: Özdemir Asaf

Ben sensiz olanlara seni aratıyorum,
Ben sensiz kalanlara seni yaratıyorum.
Seni saklayacağım, seni yazıp-andıkça,
Kendimi çoğaltıyor, seni kuşatıyorum.

Unutturmayacağım, seni yaşatacağım,
Kendimi çoğalttıkça, seni kuşatacağım.
Her zamanda, her yerde sen bende yaşadıkça;
Sen evreninde sana seni aratacağım.

Yazarı: Özdemir Asaf

Ağacı sevecektiniz,
Yoldunuz, dal bırakmadınız.
Yılına al bırakmadınız,
YemiÅŸini yiyecektiniz.
Kadını sevecektiniz,
Aldınız, ver bırakmadınız.
Seviye yer bırakmadınız,
Ona ben deÄŸil, sen diyecektiniz.

Bulunurken zamanla,
Küçüldünüz zamanla.
Arıları kovdunuz dumanla,
Kovanda bal bırakmadınız.

Sobayı söndürdünüz,
Isıyı öldürdünüz.
Hava basıp üfürdünüz,
Mangalda kül bırakmadınız.

Parayla yamalı bohça’da,
Kapanık, dar bir açıda.
O canım ikili bahçede,
Bir renk, bir gül bırakmadınız.

Bir eliniz vardı, bir cebiniz,
Başınıza vurdu keliniz.
Alıp sattınız hepiniz,
Depoda mal bırakmadınız.

Yazarı: Özdemir Asaf

İki tür nokta var,
Biri önüne ve ardına bakar.
Biri ardına bakmaz,
Ardını noktalar.

Yazarı: Özdemir Asaf

En kısa ceza,
Ömür-boyu olandır..
Kimse bilmediÄŸinden.

Kim bilir;
Belki bir yalan‘dır..
KendiliÄŸinden.

Bir korku’dur belki,
Saklanandır..
Çirkinliğinden.

Bir soru olsa gerek;
Sorulmadığındandır..
Birden.

Yazarı: Özdemir Asaf

Seni saklayacağım inan.
Yazdıklarımda, çizdiklerimde,
Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek.
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin, duyacaksın.
Parıldayan bir sevi sıcaklığı,
Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor.
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak,
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya,
Bakacaksın..
Gözlerimi kapayacağım,
Anlayacaksın..

Yazarı: Özdemir Asaf

Dünya o kadar büyük ki,
Bir noktayım ortasında, ne yapsam.
Bazen de o kadar küçülüyor ki dünya,
Devrilecek sanıyorum, kımıldarsam.

Hayat o kadar uzun ki,
Öyle bitmez geliyor ki bir an..
Bir de bakıyorum, o kadar kısalıyor ki;
Ne çıkar, diyorum, bir hayattan..

Saadet o kadar lâzım ki yaşayana,
Billâhi can verir uğrunda insan.
Hem o kadar boÅŸ ki mesud olmak,
Gün yüzü görmeden ölenlerin arkasından.

Ben o kadar önemli kişiyim ki,
O kadar iyiyim ki aklım ve düşüncelerimle.
O kadar fenayım ki ben,
Delice niyetlerimle.

Gece; ne kadar karanlık ve sessizsin..
Öyle kaplıyorsun ki evleri, yolları, denizleri.
Hem o kadar aydınlık ve seslisin ki;
Çılgınca çoşturuyorsun bizleri.

Sabah; bir yeni dünya gibi geliyorsun;
Öylesine süslü, öylesine sadesin ki..
Sen o kadar güzelsin ki sabah,
O kadar güzelsin ki…

Yazarı: Özdemir Asaf