Sevgili günlük tarzında yazmayı ben de isterim tabi ki, ne yalan söyleyeyim hiç tarzım değil. Benim amacım herkesle aynı olabilmek, sizler gibi değilim ben. Farklılaşmaya çalışmıyorum, farklı olmak istemiyorum. Ben de sizler gibi, aynı kefeye konmak istiyorum. Yine de amacıma ulaşamıyorum. Sizler farklılaşmaya çalışırken, aslında hepiniz birden aynı olmuş olmuyor musunuz? Anlayamıyorum,... 

Uzun zamandan sonra, tekrar hizmetine girdik. Yeni tasarım, yeni yüz ve yeni içeriklerle karşınızdayız. Bundan sonra çok daha farklı amaçlar edinmek üzere, yeni bir adım atmış bulunuyoruz. 45-50 günlük bir aranın ardından, yine buradayız. Aslında biraz ihmalkarlık yüzünden bu kadar uzun bir süre, sessiz ve kapalı kaldık. Sanırım anlayışla karşılayanlar vardır aranızda. Kolay... 

Uzun zaman olmuştur herhalde, bu tarz konularla ekranı kaplamayalı. Şu sıralar gündemimde, insanların başına gelenler veya gelecek olanlar. Garipsemiyorum aslında, aksine gayet doğal gözüyle bakıyorum bu mevzulara. Biz insan olduğumuza eminiz öyle değil mi? Zira olmasak, inceden düşünemezdik. Yani anlıyoruz ki, düşünebildiğimize göre insanız. Evet! Herşey insanlar için tabi ki fakat... 

Etrafıma ve genele baktığımda bir-çok kişinin aslında ne aradığını bilmediğini gözlemledim. Hal böyle olunca, sırf meraktan sağa sola saldıran insanlar dolu. En kötüsü ise tam olarak araştırmadan, sadeleştirmeden daha önceden araştırıp bulmuş kişilerin attığı fikirleri benimsemeleri. Şimdi yine sorguluyorum; ya senden önce araştıran “tam olarak emin değilse?”.... 

Bir acemi oyuncu nasıl beceriksizse Sahnede korkusundan donakalmış dururken Nasıl fazla duyguya kapılınca bir kimse Zayıflarsa yüreği gücünden kudurken, Benim de bu korkuyla guvensizlikten işte Sevgi törenindeki duam aklımdan çıkmış, Sevgimin gücü beni paramparça etmiş de Aşkın bütün yükünü omuzlarıma yıkmış. Öyleyse kitaplarım söylesin güzel sözler, Sussun dilli gönlümün... 

Bir an sevinç duyarken, korkuyorum sonra hemen, Haydut yıllar çalar götürür diye hazinemi; Bir an, başbaşa kalmaktan öte bir şey istemezken, Sonra diyorum ki, alem niye görmesin sevincimi? Bazan, sana baka baka kendime çektiğim ziyafetle, Doydum sanırken, bir bakışın açlığıyla ölüyorum sonra, Senin bana verdiğin ya da verebileceğinden öte, Ne bir şeyden zevk alıyorum, ne de çabalıyorum... 

Ey zalim seni sevmediğimi nasıl söylersin ? Geri geri gitse de ayaklarım, senden yana çıkarken. Seni düşünmüyor muyum daima, ey zalim, Kendimi bile unutmuşken hem senin uğruna? Kim var dost bildiğim, seni sevmeyenler içinde? Hiç kaşını çattığın kimseye yaranmaya çalıştım mı? Yüzün benim karşımda asıldığında, Öcünüacıyla inleyerek hemen almıyor muyum? Senin hizmetinde olmayı... 

Arkadaşlar Blog Ödülleri 2009′da bu sene kişisel bloglar kategorisinde adayız. Netice itibari ile bu bir yarışma olduğundan dolayı, kategori birincileri sizlerin vereceği oylarla belirlenecek. Depresyonist.com’a destek olan ve oy kullanan herkese şimdiden çok teşekkür ediyorum. Bize oy vereceklerin öncelikle bu adrese adresine girip, kayıt olduktan sonra oy kullanabileceklerdir. Kayıt... 

Her zaman olduğu gibi, bu gece yine kendimi sorguluyorum. Bu kez sanırım sadece kendimi değil, geceyi de sorgulamış oluyorum. Aslında bir-çok kişinin daha önceden bir-kaç kez tatmış olduğu birşeydir, gündüzlerden nefret etmek. Kimisinde gelip geçici oluyor, kimisinde yani benim gibilerde kalıcı. Olay aslında çok basit, mutsuz olan insanların çoğu, birşeyler yapmak adına fazla hevesleri... 

Yine gecenin rengi eşlik ediyor, yeni sabaha varmaya çalışırken bana. Bunalıyorum durup dururken, sigara üstüne sigara içip klasik müzikler dinliyorum. İnsan boşlukta olduğu zaman, hayal kurmadan duramıyor. Hayal kuruyorum kendi kendime, düşün dur işin ne. Boşluklardan boşluk beğen, seç, önizle. Diyorum ki bir motorum olsa, alıp gitsem uzaklara. Yağmur, çamur, güneş ve gece gündüz...