Bende Yazar Olcam!

Ben Ölecek Adam Değilim

Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam değilim.

Alı$tım bir kere gökyüzüne;
Bunca yıllık yolda$ımdır bulutlar.
Sıkılırım,
Ku$lar cıvıldamasa dallarında,
Yemi$lerine doymadığım ağaçların,
Yağmur mu yağıyor,
Güne$ mi var,
Farketmeliyim.
Baktığım pencereden.
Deniz görünmeli çıksam balkona.
Tamamlamalı manzarayı..
Karlı dağlarla sürülmü$ tarlalar.
Ekmekten olamam doÄŸrusu,
Nimet bildiÄŸim;
Sudan geçemem,
Tuzludur teneffüs ettiğim hava.
Ya nasıl dururum olduğum yerde,
Öyle upuzun yatmı$,
İki elim yanıma getirilmi$,
Hareketsiz,
Sükûta râmolmu$;
Sanki devrilmi$ bir heykel?

Ellerim ne der sonra bana?
SoÄŸumu$ kalbime ne cevap veririm?
Utanmaz mıyım ayaklarımdan?

Kalkmalıyım,
Dola$malıyım,
Sokaklarda, parklarda.
El sallamalıyım,
Giden trenlere,
Kalkan vapurlara.
Bilmeliyim,
Gölgelerin boyundan,
Saatin kaç olduğunu..
Islık çalmalıyım.
Türkü söylemeliyim,
Yol boyunca,
Keyfimden ya hüznümden.
Geçmi$ günleri hatırlamalıyım,
Dalıp dalıp akarsuya,
Hayaller kurmalıyım,
Güzel geleceğe dair.
Yanımdan geçenler olmalı,
Selâm almalıyım;
Robenson’u dü$ünmeliyim,
GaripliÄŸini:
$ükretmeliyim,
İnsanlar arasında olduğuma.
Nedir ki eninde sonunda ölüm?
Ayrı dü$mek değil mi a$inalardan?

Kapımı çalıp durma ölüm,
Açmam;
Ben ölecek adam değilim.

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

BoÅŸuna

Sen yoksun…
Bo$una yağıyor yağmur;
Birlikte ıslanamayacağız ki..

Bo$una bu nehrin,
Çırpınıp pırpırlanması;
Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki..

Uzar uzar gider,
Bo$una yorulur yollar;
Birlikte yürüyemeyeceğiz ki..

Özlemler de ayrılıklar da bo$una,
Öyle uzaklardayız;
Birlikte ağlayamayacagız ki..

Seviyorum seni bo$una,
Bo$una ya$ıyorum;
Ya$amı bölü$emeyeceÄŸiz ki…

Yazarı: Aziz Nesin

Bir Adam

Korku dağlarının yürekçisi,
Ölüm denizlerinin kürekçisi.
Öyle suskun oturuyor $i$esinin ba$ında,
İçtiğinin hem hırsızı, hem bekçisi..

Onu kırmı$ olmalı ya$amında birisi,
Dinledikçe susması, dü$ündükçe susması.
Tek ba$ına iki ki$i olmu$ kendisiyle gölgesi,
Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası..

Yazarı: Özdemir Asaf

Bilmek

Tutkuların evinde sava$ kırıkları var;
Kül olmu$ bir bütün’ün yonga yanıkları var.
Eski özlemlilerin yeni bahçelerinde,
Anı kuyularının suskun çığlıkları var.

Yazarı: Özdemir Asaf

Gariplik

Babam kırdı beni ilk-önce babam,
Dosttan gördüm kahrın daniskasını.
Nankör çıktı iyilik ettiğim adam,
Sevdiğim kız da savdı sırasını..

Bendim hayal üstüne hayal kuran,
Gözüm kapalı olduğu zamanlar.
Benim ba$ımı ta$tan taşa vuran,
Sandığım gibi deÄŸilmi$ insanlar…

Garibim dünyada garip nafile,
Gelse boynuma dolansa da bahar.
Kendi ho$ kendi masum sesinizle,
Siz söyleyin garipliğimi ku$lar..

Yazarı: Cahit Sıtkı Tarancı

Korku

Aldanacaksan sevgilerinde, saf sevgilerinde,
İnsanların yalancı gururlarına..
Kalacaksan parlak sözlerin etkisinde,
Kelimelerinle onlara kapılacaksan,
Ya$ama!

Oyun yapıp oynarlar seni,
Geceleri aralarında.
$arkı yapıp söylerler dostlarına,
Roman gibi okurlar bo$ zamanlarında.
Masal yapıp anlatırlar çocuklarına.

Aldanacaksan gecelerinde, kara gecelerinde,
Aydınlık dünyaların $en insanlarına.
Yanılıp içini açacaksan,
Derdini gizlemeden durmayacaksan,
Ya$ama!

Saklarlar dinlediklerini,
En zayıf zamanında vururlar seni.
Uyduramazsan fikirlerine,
Ba$ıbo$ hareketlerini;
Defe koyup çalarlar seni.

Yazarı: Özdemir Asaf

Beklenen

Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de $eytan, bir günahı,
Seni beklediÄŸim kadar.

Geçti istemem gelmeni,
YokluÄŸunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni,
Gelme, artık neye yarar?

Yazarı: Necip Fazıl Kısakürek