O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
Arkalarında doldurulması,
Mümkün olmayan bo$luklar bırakılmasaydı eğer.
Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
En güzel yerde ba$latılsaydı eğer.
Utanılacak bir $ey değildir ağlamak,
Yürekten süzülüp geliyorsa gözya$ı eğer.
Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,
Çalınan birinin kalbiyse eğer.
Korkulacak bir yanı yoktur a$kların,
İnsan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.
O kadar da yürek burkmazdı alı$ılmı$ bir ses,
Hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.
Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,
Kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.
Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
Öylesine delice bakmasalardı eğer.
Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de,
Kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.
Yerini ba$ka $eyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
Son sigara yudum yudum payla$ılmasaydı eğer.
Dü$lere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
Meydan sava$larında korkular, a$kı ağır yaralamasaydı eğer.
Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,
Beklemeye deÄŸecek olan gelecekse sonunda eÄŸer.
Rengi bile solardı dü$lerdeki saçların zamanla,
Tanımsız kokuları yastıklara yapı$ıp kalmasaydı eğer.
O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,
Ya$anılası her$ey ya$anmı$ olsaydı eğer.
O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,
Son umut ı$ığı da sönmemi$ olsaydı eğer.
Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güne$leri,
Her kaybedi$in ardından hayat yeniden ba$lamasaydı eğer.
Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak $art olmazdı belki de,
Dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.
Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,
Namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.
Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,
Dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.
Issız bir yuva bile cennete dönü$ebilirdi belki de,
Sıcak bir gülü$le ısıtılsaydı eğer.
Yoksul dü$mezdi yıllanmı$ $arap tadındaki $iirler böylesine,
Kulağına okunacak biri olsaydı eğer.
İnanmak mümkün olmazdı her a$kın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,
Kartvizitinde ‘onca ayrılığın birinci dereceden failidir’ denmeseydi eÄŸer.
Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
İhanetinden onlar da payını almasaydı eğer.
Issızlığa teslim olmazdı sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamı$ olsaydın eğer.
Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.
Yalnız kalmaktan korkmuyorum da,
Ya canım ellerini tutmak isterse…
Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
Kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
Mazilerinde görkemli bir ya$anmı$lığa tanıklık etmi$ olmasalardı eğer..
Yazarı: Can Yücel
