Sensiz Pazar Günleri Yalnızım

Hiç hesapta yokken girdin aklıma,
Dayanamadım, uçarak geldim yanına..
Belki son kez dokundum sana,
Pişmanım şimdi sarılamadığıma..
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Yağmur yağıyordu, sırılsıklamdım,
Yüzünün ışığıyla kurulandım..
Gelmeseydim diyordum ne olurdu?
Herhalde sen gelene kadar bu kalp dururdu.
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Mucizelere inanıyorum ve tabiki tesadüflere de,
Her ikisine de ihtiyacım vardı.. Yetiştim otobüsüne..
Çok şaşırmadın, bekliyordun herhalde,
Peki ama neden sarılmadın?
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Gelmeseydim bilemezdim, sana beyazın ne kadar yakıştığını,
Ağlamaklıydım ve sırf seni öpmemek için yere baktım..
Giderken arkandan bakakaldım ama çaktırmadım,
Bana nasıl baktığını görmedim farz et diye.
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Hayatımın en güzel şeritlerinden biriydi,
Tıpkı seyrettiğim filmlerdeki gibi..
Hava elverişliydi, aşk’a..
Puslu, yağmurlu, senli ve benli..
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Çok uzun bir süreydi o beş dakika,
Sana yeniden kapılmama yeterliydi.
Ne kadar çaresiz biri olduğumu,
Seninle birlikte olamayacağımı yüzüme vuracak kadar yeterliydi “zaman”.
Sensiz pazar günleri yalnızım..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur