(Y)üzüyorum

Yüzüyorum,
Ayaklarımı dahi suya sokmadan.
Küsüyor kumlar,
Onlardan bile uzaklaşıyor olduğumdan.

Yüzüyorum,
Ayaklarım yükseliyor.
Küsüyor gökyüzü,
Onu bile takmadığımdan.

Yüzüyorum,
Kuyruğuna kadar.
Susuyor gönlüm,
Karşıma alıp konuşmadığımdan.

Yüzüyorum,
Kaçıyor gibi yalnızlıktan.
Yalnızlık da darılıyor,
Geçmişimi unutamadığımdan.

 

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Aksine-Tersine

Bir pazar sabahı kalkmışım,
Çayı demliyor,
Ben demleniyorum.
Bir sigaraya meyil edip,
Kahvaltıyı yine unutuyorum.
Kulağımda Amerikan müziği,
Çığrışlar içerisinde köylüler.
Bir evimdeyim, bir çölde,
Kaybettiklerimle üşüyorum.
Gazeteye gözüm ilişiyor,
Yine ölüm var başkentte.
Bir adam öldürmüş çocuğunu,
Eve geç saatte geldi diye.

Bir pazar akşamı oturmuşum,
Açılıyor bira,
Ben köpürüyorum.
Bir kadına meyil edip,
Yaşamayı yine unutuyorum.
Aklımda onun gözleri,
Kahrolmakta bütün dengeler.
Bir benimleyim, bir onunla,
Kazanabileceğimi düşünüyorum.
Fotoğrafına gözüm ilişiyor,
Burası başkent değil.
Bir adam sevmeye karar veriyor,
Bir diğeri ölüyorken dün bu saatlerde.

 

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Onlar

Bir kadın sevdim,
Hiç sevmeden.
Sadece sevdirdiler.
Yaşa dediler,
Yaşadım hiç istemeden.
Sus dediler,
Henüz lafımı bitirmeden,
Dilsizleştirdiler.
Bitir emri geldi Tanrı’dan,
Yazabileceğim tüm şiirleri.
Yazdım geceler boyu,
Geceler hiç bitmeden.
Bırak dediler,
Gülmek yakışmıyor sana.
Bıraktım tüm kas hareketlerimi,
Hareketsizleştirdiler.
Uyumam için yataklar serdiler,
Uyuttular her defasında,
Bir kez bile kırpmadan gözlerimi.
Evden uzaktaydım,
Evcilleştirdiler.
Hiç yoktan mutlu ettiler,
Sonra da hiçbir günahım yokken,
Durduk yere piç ettiler.
Olmuyorsa bırak,
Yaşama istiyorsan dediler.
İstemiyordum,
Emrettiler.
Sen bizden değilsin diyemeden,
Başka bir gemiye bindirdiler.
Onlara çok yakındım,
Ötekileştirdiler.

 

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bar Kelebeği

Bir bar köşesinde öleceğim ben.
Ararken arjantin bardağım elimde,
Dudaklarımın yerini.
Ve dost edineceğim parayla,
Bir bira ver barmen şu bayana!

Işığını seviyorum barların,
Herkes hemen hemen benim gibi.
Bana benziyor şu köşedeki adi herif,
Dikkat edin,
Birazdan öldürecek kendini!

Kayıplarla rastlaşmak güzeldir barlarda,
Şu gelen çocukluk aşkım değil mi?
Her yanaştığımda tanımazsanız beni,
Gözünüzün önünde içip son dublemi,
Öldüreceğim en sevdiğim kendimi.

Müziğine hayran olduğum barlar,
Bir gün canımı alacak biliyorum.
Bir silahın mermisiyle değil de,
Güzel bir yetmişliğin dibiyle,
Dibi boyluyorken bitireceğim işimi.

 

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Bozuk Gündüz Lambası

Söylenemiyor kelimeler,
Öyle bir çırpıda
Hele bir de gece-yarısıysa,
Dökülmüyor heceler,
Dişlerin arasından,
Aynadaki yüzüne.

Geceler iyidir belki,
Saklamasını biliyor en azından,
Kötüyü çirkinden.
Aralanamıyor bir türlü perdeler,
İçeriye ışık süzülebilir korkusuyla,
Mikroplu çarşaflarının üzerine.

Uyunamıyor öyle durduk yere,
İçindeki yorgunluk hissine rağmen.
Karanlıkta oturmuş sohbetine eş arıyor,
Eş olarak da yine kendini seçiyor,
Hüzünlü yalnız çocuk.
Olamıyor,
Yine olamıyor sabah,
Gündüzün lambası yine bozuk…

 

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu