Sen bilemezsin, paslı hançerdir yalnızlık,
Gelir, en can alacak yerimden vurur.
Sen bilemezsin, gecenin en uzak bir saatinde,
Bir böcek nasıl girer beynime, kımıldar durur?

Sen bilemezsin, çaresizlik nasıl boğar insanı?
Ya$amak bir yerde nasıl çekilmez olur?
Tutunacak bir dal aramaktan, ko$maktan, özlemekten,
El yorulur, ayak yorulur, yürek yorulur.

Sen bilemezsin bu türlüsünü ölümün.
Bilemezsin, bir tek kibritin cılız aleviyle,
Benzine bulanmı$ bir insan nasıl tutu$ur?

Bu belki sevmektir bir yerde, belki unutamamak,
Bu, ki$inin kendi içinde eriyip, yok olmasıdır.
Bilmesen de anlamaya çalış biraz, ne olur.

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Ben acılar denizinde boğulmu$um,
İ$itmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını..
Dalgalar her gün bir ba$ka kıyıya atar beni,
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını..

Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime,
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını..
Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle,
Bütün gemiler söndürmü$ ı$ıklarını..

Ben acılar denizi olmu$um, yakla$ma,
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek..
Baksana; herkes içime dökmü$ artıklarını..

Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa,
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse,
Yılların içimde bıraktıklarını..

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Size hayır dedikçe vazgeçemiyorum,
Soluk soluÄŸa ko$uyorum pe$inizden..
Üç öğün yediğim dudaklarınız,
Zamanı içiyorum gözlerinizden..

Gece oldu mu bir seviniyorum ki,
Duvarlara gölgeniz dü$üyor..
Durmadan uzuyor boynunuz bende,
Enseniz güzel ya daha güzelle$iyor..

Tutup gölgenizi soyuyorum,
Meydana çıkıyor güzelliğiniz..
O çizgiler, o üçgenler, o yuvarlaklar,
O $eyler benden gizlediÄŸiniz..

Hepsi bir bir a$ikar oluyor,
Siz uyurken sizden uzakta..
Aynı yastığı payla$ıyoruz her gece,
Ben bir yatakta, sen bir yatakta..

Gördünüz mü yine kahroldunuz i$te,
Öpü$mekten, sevi$mekten, yorulmaktan..
Bari evet deyin de kurtulun,
Böyle her gece benim olmaktan..

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Uykuların kaçar geceleri,
Bir türlü sabah olmayı bilmez..
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur ba$lar kulaklarında..
Ne çar$af halden anlar, ne yastık,
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık..
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın..
Onun unutamadığın hayali,
Sigaradan derin bir nefes çekmi$çesine dolar içine,
Sevmek neymi$ birgün anlarsın..

Birgün anlarsın aslında her$eyin bo$ olduğunu,
$erefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin..
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için,
Vurursun ba$ını soğuk ta$ duvarlara..
Büyür gitgide incinmi$liğin, kırılmı$lığın,
Duyarsın ta derinden acısını çaresiz kalmı$lığın,
Sevmek neymi$ birgün anlarsın..

Birgün anlarsın ne i$e yaradığını ellerinin,
Niçin yaratıldığını..
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini,
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini..
Bo$una geçip giden yıllarına yanarsın,
Dolar gözlerin için burkulur,
Sevmek neymi$ birgün anlarsın..

Birgün anlarsın sevilen dudakların,
Sevilen gözlerin eri$ilmezliğini..
O hiç beklenmeyen saat geldi mi,
Dü$er saçların önüne ama bembeyaz..
Uzanır gökyüzüne ellerin,
Ama çaresiz, ama yorgun, ama bitkin..
Bir zaman geçmi$ günlerin uykusuna dalarsın,
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı,
Sevmek neymi$ birgün anlarsın..

Birgün anlarsın hayal kurmayı,
Beklemeyi,
Ãœmit etmeyi..
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir,
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi..
Lanet edersin ya$adığına,
Maziden ne kalmı$sa yırtar atarsın..
Zaman bir çiçek gibi büyür kabrimde kendiliğinden,
Bir gün seni sevdiğimi anlarsın..

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Bütün sevgililer, dostlar gitti,
Bir sen kaldın kadınım beni terketmeyen..
Batan gemilerin kaptanları gibi,
Denizlerin ortasında ölümü bekleyen.

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan

Yıkılmak, ezilmek her gün biraz daha,
Dostlar deÄŸi$iyor, aldanmalar deÄŸil..
Aksimizden eser yok $imdi o sularda,
Çirkin olan biziz, aynalar değil..

$erefsiz ellerin, $erefe kaldırdıkları,
$i$eler, kadehler, o cam kırıkları..
Götürün, götürün bu aydınlıkları,
İçimde güz ba$ladı, ilkbahar değil..

Ne bir anlayı$lı el, ne bir dost bakı$,
Biraz ümit, biraz hayal sonra aldanı$..
En güvendiğimiz tepelere kar yağmı$,
Deniz o deniz deÄŸil, daÄŸlar o daÄŸlar deÄŸil..

Yazarı: Ümit Yaşar Oğuzcan