Basma Üzerime

Kelimelerle anlatılamayanı anlatmak,
En kötü ihtimalle anlamaya çalışmak..
Ya da söylenileni benimsemek,
Belki de isteklerini dile getirmekti hayat..

Ne olduğunu bilmediği bir yoldaydı önceleri,
Çırpınmaktaydı yüzmeyi bilmeyen bir kuş gibi..
Ne ileriye ne de geriye adım atabiliyordu,
En sonunda hayatın ne olduğunu kavradı ruhum..

Anlatılmayanı hiç anlatmamak gerekiyormuş hayatta,
Anlamaya çalışmayacakmışsın herhangi bir anda..
Ya da söylenileni hiç dinlemeyecekmişsin,
Hiçbir zaman birşey istemeyecekmişsin insan sıfatıyla..

Geçmişe fazla takılıp yol alamayan,
Gelecekten her an kaçan bir insan sıfatıydı bendeki..
Yola çıkmadan önce, yolun uzaklığını dert eden,
Yol bitince de dönmeye üşenen..

Utangaçtı isteklerini dile getirirken insanlığım,
Hiçbir zaman isteyemedi..
Zorladı ama yapamadı, baktı ki isteyemiyor,
Hep dağıttı kişiliğinden parçalarını..

Tek bir parçası kalmayan bir kişilikteyim şimdi,
Yere düşen cam kırıkları gibi..
O kadar sinirliyim ki, basma üzerime;
Kanatırım bir yerlerini…

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur