siir yazmak

Bozuk Gündüz Lambası

Söylenemiyor kelimeler,
Öyle bir çırpıda
Hele bir de gece-yarısıysa,
Dökülmüyor heceler,
Dişlerin arasından,
Aynadaki yüzüne.

Geceler iyidir belki,
Saklamasını biliyor en azından,
Kötüyü çirkinden.
Aralanamıyor bir türlü perdeler,
İçeriye ışık süzülebilir korkusuyla,
Mikroplu çarşaflarının üzerine.

Uyunamıyor öyle durduk yere,
İçindeki yorgunluk hissine rağmen.
Karanlıkta oturmuş sohbetine eş arıyor,
Eş olarak da yine kendini seçiyor,
Hüzünlü yalnız çocuk.
Olamıyor,
Yine olamıyor sabah,
Gündüzün lambası yine bozuk…

 

Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Published by

FTB

depresyonist.com'un öncüsü ve depresif ki$ilik.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *