Bu Dünya!

Kocasına saygısı olmayan,
Babasına inanmayan,
Aile nedir bilmeyen,
Rutin insanlarla yaşadım yıllarca..

Huzur olmayan,
Şevkati bile göstermeyen,
Para hırsıyla yaşayan,
İnsanlarla yaşadım yıllarca..

Kardeşlik anlamından yoksun,
Ana-baba bilincinden uzak,
Para hırsıyla kavrulan,
İnsanlarla yaşadım yıllarca..

Halbuki istediğim huzurdu,
Para da değil, pul da..
Aslında aile özlemiymiş bendeki,
Kaybolan gençliğimin kuytusunda..

Seçimim bu değildi,
İşte bu yüzden nefretlik dünya..
Paramız olsaydı,
Huzuru bulurmuşuz güya..

Nefret ediyorum kendimden,
Ne yaşaması arkadaş!
Ailem bile yokmuş baksana,
Saygısız, huzursuz ve edepsiz bu dünya..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur