Karamsar nüfuslu bir ailenin son bireyidir,
Kalbimde yaşattığım ölümsüzlüğün yansıması.
O kadar yücelmiştir ki, aşk katında karanlık,
Nüfusumuz yok olsa da izleri kalacaktır aynalarda.
Bazısının nefes alıp-verişlerinde saklanacak,
Bazısının da yüzleşmekten korktuğu benliğinde.
Hepsinden de karanlık olanı,
Sessiz bir çocuğun kendi derinliklerinde yaşatması olacaktır.
Kelimelerin karanlığında ufak bir çocuk,
Var olan bütün yanlışlıklara rağmen çabalayacaktır.
Ancak son aydınlık treni kapıya dayandığında,
Kimse binmeyecek ve tek başına yol alacaktır.
Elbette karanlık kazanır, hayali satırların bulunduğu karamsar bir defterde.
Buna rağmen çabalamak, gereksiz kalacaktır.
Ölüm bir gün seninde kapını çalacak,
Ne kadar pozitif yaşasan da, “hoş geldin karanlık” demek zorunda kalacaksın.
Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Yine kar yağıyordu. İnsanların çoğu, bu beyaz görünümlü şehrin güzel yönlerinden faydalanmak...

Kaç derecede kaynar, Kirli çamaşırların? Temizlenmekten daha zordur, Aklanmak ve paklanmak; Onca...

Kaybettiklerim kadar adam oldum, Gün geldi kendimi bile, Haberim dahi olmadan, Ve kimseyi uyandırmadan, Kaybetmiştim...

Bedenimin hiç gitmediği yerleri, Beynim nereden biliyor ki çekmiş fotoğrafını. Bedenimin kanına...
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
Harika. sanırım bu da yetersiz kalır.
Devam.
Mannak / Teşekkür ederim.