Ölmek istiyorum ben kağıt,
Herşeyi sana itiraf ediyorum..
Çoğu zaman da böyle oldu zaten,
Kararımı verdim, gitmek istiyorum..
Neden istemiyorum yaşamayı sence,
Yaşatan var mı sorsana..
Hep kanattılar ufacık kalbimi,
Şimdi terk etmek istiyorum kendimi kağıt..
Gülüp eğlendi herkes benimle,
Hep sana yansıttım kederimi..
Duvarlarımdan sonra sen vardın yanımda,
Hiç kaybetmedim ki ben seni kağıt..
İtiraf ediyorum herşeyi sana kağıt,
Hiç sevemedim ki ben..
Ne seven çıktı karşıma,
Ne de içten sevdim ben..
Özendim insanları kağıt,
Aşklarını, bakışlarını, dokunuşlarını..
Köşeye çekilip ağladım onlara bakarak,
Anlatamadım ben derdimi kağıt..
Bir tek sana anlatıyorum içimi,
Yaşayamadım ben aşkı ve zevki..
Şimdi hiç bulamadığım son şeyle, yani aşkla,
Kendimi öldürmek istiyorum ben kağıt..
Yazarı: Fatih Boyacıoğlu

Aşktan alınmış yıllık iznin, Yıllarca sürüyorsa eğer, Kalbin kırık, Umutların buruk, Hayatın...

Yine kar yağıyordu. İnsanların çoğu, bu beyaz görünümlü şehrin güzel yönlerinden faydalanmak...

Kaç derecede kaynar, Kirli çamaşırların? Temizlenmekten daha zordur, Aklanmak ve paklanmak; Onca...

Kaybettiklerim kadar adam oldum, Gün geldi kendimi bile, Haberim dahi olmadan, Ve kimseyi uyandırmadan, Kaybetmiştim...
5 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
2 Haziran 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
23 Mayıs 2011 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
26 Ağustos 2010 tarihinde yazılmış film görüşüdür. Ayrıca izlenilmesi önerilen filmler arasındadır.
güzel bi iç konuşma ve ne yazıkki anlatmak istediklerimizi ancak kağıtlara anlatabiliyoruz asıl anlatmak istediğimiz kişilere değilde …
Evet ne yazıktır ki öyle çünkü anlatmak istediğimiz insanlar kağıttan bile daha duyarsız olabiliyorlar gün geldiğinde.