Kod ADI: Karamsarlık

Başlamak istiyorum bir yerlerden,
Dünyayı acıtabilmek istiyorum..
Öcümü almak adına işe yaramaz cin fikirler üretiyorum..
Kızgınım ve haliyle vurduğum heryerden kan döküyorum..

Doğdum doğalı tek gelişen yönüm,
Küfretme kabiliyetim..
Uçuşan yapraklardan tutun da,
Başıma dökülen yağmur tanelerine kadar,
Tüm ayrıntılara küfrediyorum..

Bilincimi kaybediyorum,
Nefesimi tutamıyorum,
Kalbimi durduramıyorum..
Yapabildiğim şeyler belli,
Öcümü almak adına, boktan fikirler üretmek
ve sağa sola küfredip durmak..

Belki de böyle olmamalıydı,
Hayatıma düzgün bir yol bulmalıydım..
Kişilik kırılması yerine,
Keşke sadece hayallerim kırılsaydı..

Sorumlusunu bulup cezalandırmalıyım,
Yanlış yoldayım biliyorum,
Sorumlusu dünya olsa bile cezalandırmak gibi sonuç elde etmek imkansız..

O’nun yüzündendi herşey,
Dünyadan nefret edişim,
Bilinçsizce hareket edişim,
Küfürler edişim,
Sinirlenip debelenişim..

Sevdiğim için oldu tüm bunalımlarım..
Önce onu sevdim, sonra kendimden nefret ettim..
Arkası geldi hayatımdan bezdim..
Bezginliğimin önüne geçemedim ve hayatın sorumlusu dünyadan tiksindim..

İnsanları işe yaramaz,
Hayvanları laftan anlamaz,
Ruhları akıllı duramaz,
Ölüleri doğru düzgün bile ölemez!

Ne biçim dünyaydı bu?
İçinde yaşayanlarının bile kendisini yok etmek için,
Komplo teorileri üretmeye başlamasını engelleyemiyordu..

Dünyanın içinde tek gerçek vardı..
Canlılarının bir kaçını esir aldı ve onlara hayatının anlamını anlattı..
Sevginin, şöhretin, acının hatta mutluluğun bile yalan olduğunu…
Salak gibi heveslenişin ve bekleyişin yalan olduğunu..
İnsanların bir kısmına nakletmişti..
Çok bilge ve yüce varlıktı,
O’nun kod adı; ‘KARAMSARLIK’tı..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur