Mahvettin Beni

Seviyordum seni,
Senden uzakta ve senden habersiz.
Kendi kendime geçinip gidiyordum,
Durup dururken kırdın, mahvettin beni.

O kadar güzeldi ki içimdeki,
Bitmez, asla gitmez sanıyordum.
Uzaktandı belki sevmelerim,
Ancak hepsinin bir nedeni vardı.

Bir özlemdi aslında kavuşamamak,
Öyle olması gerekiyordu.
Zaten kavuşsaydık eğer,
Bu aşkın güzelliği yok olurdu.

Yinede kırmayacaktın beni,
Uzaktan, sessizce sevecektim.
Üzerime gelmeyecek ve sen bilmeyecektin,
Durup dururken kırdın, mahvettin beni.

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur