Nasıl Silinmişim?

Korkmuyordu ölmekten bedenim,
Üzerine gelen tüm yumruklardan,
Hatta mermilerden bile..
O kadar alışmıştı ki olumsuzluklara,
İyilikten bile korkmaz olmuştu..

Ve sonra ne olduysa oldu yüreğime ve bedenime,
Ansızın bir gece vakti uyandı..
Kalbini ve aklını yoklarcasına dokundu,
Onca yıl sonra fark ettiği korku değil,
Yokluğuydu..

Silah seslerinden korkar oldu ruhum,
Ölüm haberlerinden de..
Bebek seslerinden bile ürker olmuştu kulaklarım,
Bir zamanlar bebek olduğunu bile bile..

Saldırgan kişiliğim kalmadı artık,
Uysal bir hayvanmışçasına sessizim..
Hayat kavgasını çok iyi bildiğim halde,
Köşeye çekilmiş ve sinmişim..
Belki de uyum sağlayamamış,
Bu dünyadan ebediyen silinmişim..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur