Özür Dilerim

Bunalıyorum her doğan ve batan günle birlikte,
Yaşamak bu mudur? diyorum kendi kendime..
Üretip duruyor üretken aklım,
Kendine has imalat tarzı ile intiharları..

Tam harakete geçecekken duraksıyorum sebeplice,
Halbuki o kadar istekliyken göçüp gitmeye..
Hemen koşup bakıyorum masumca duran sebeplerime,
Tek korktuğum sen ve babam anne..

Olmasaydınız katlanır mıydım bu döngüye?
O kadar acı çekerken sırf siz üzülmeyin diye,
Arkamdan ağıtlar yakıp, küfretmeyin diye;
Dünya denen kalpazanlar yurdunda yatılıyım..

Hiç birşey yapmadığımdan şikayetçisiniz,
Okuyamıyor, çalışamıyor ve çabucak pes ediyorum..
Bunların hepsinin farkındayım doğdum doğalı,
Ama sırf sizin için yaşarken;
“Bizim için birşey yapmadın!” diyemezsiniz..

Belki zaman zaman aklımın bunaltılarına kapılıyor,
Kırıp döküyor ve bağırıp çağırıyor olabilirim..
Dediğiniz gibi “dünya umrumda değil”,
Tek korktuğum ve önemsediğim sen ve babam anne..

Herşeye dayanmaya çalıştım sırf sizin için,
Üzerime gelen yumruklardan, zorlu mermilere kadar..
Sizleri çok kırdım ve üzdüm biliyorum,
İşte sırf bu yüzden sen ve babam için yaşıyorum anne..
Özür dilerim…

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur