Sen Bilmiyorsun

Gecelerden bir gecedeyim yine,
Soğuk ve yalnız yatağıma uzanmış sözler kusuyorum.
Her zamanki gibi aklımdasın,
Hava zaten yine soğuk beni iyice üşütüyorsun..

Unuttum diyordum daha üç-beş gün evel,
Şimdi bileklerimi kestim ve bekliyorum gelsin diye ecel..
Merak etme kan damlıyor siyah çarşafıma ama belli olmuyor,
Karanlık odada kırmızı hiçbir şey ifade etmiyor..

Bak görüyorsun yine bunaldım,
Her zamanki gibi üzerime geliyor, duvardan beni izliyorsun..
Zaten hiç uyuyamadım seninleyken,
Hala rüyalarıma girip beni uykudan soğutuyorsun..

Yeter artık bu saçmalıklarla beni çok acıtıyorsun,
Tam unuttum derken, arayıp sesimi dinliyorsun..
Nefes alıp veriyorum ne güzel ama,
Bir anda havayı esir ediyorsun..

Söylettirme bana gerçeği zaten yorgunum,
Halsizlikten kıpırdamıyor bile gözlerim..
Üzüntüyle dolu içim ve burnumda tütüyorsun,
Ardından kokun yanımda birikiyor; ama sen bilmiyorsun..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur