Suçlu Sensin

Şirin gözlerle baktığın yüzüme,
Aynada bakamaz oldum..
Sigaranı yakmak maksadıyla tuttuğun elime,
Günlerdir dokunamaz oldum..

Ben böyleyim işte,
Etkileşimden kaçarım..
Kaçar kaçar ardından,
Tüm yüreğimi açarım..

Mabedime girenden korkar,
Ondan uzaklaşırım..
Aklıma gelir ardından,
Bu zamana kadar yaşadıklarım..

Savaşamam mutluluklarla artık,
Alışmış bu kalp hep arar bir karanlık..
Nerde görse aydınlık ürker yapamaz,
Ve hemen bulmak ister sığınacak bir aralık..

Gözlerime ışık olmaktan korkmuyorsan,
Bari benim için kork..
Yapamam dediysem inanma sakın,
Bırakma bundan sonra peşimi,
Bu kalp sana çok yakın..

Söylemediğim şeyler yüreksizlikten değil,
Tekrar sevmekten ürktüğüm için..
Sen bana kalmış değilsin ya,
Bilirim bunu ve ölürüm için için..

Ya dokunma sakladıklarıma,
Ya da al senin olsun hepsi..
Korkmuyorum artık,
Varsın olsun geri dönsün yaşadıklarımın hepsi..

Demiştin ya ben aşık olmam diye,
Yanılma bu aldantıya..
Eğer olurda inanıyorsan hala buna,
Emin ol yaklaşmam bundan gayri yakınına..

Unutma ki suç bende değil,
Mabedime giren sesin..
Öyle hiçbir şey söylemeden gidemezsin..
Suçlu sensin,
Beni bunca acıya rağmen sevmeye tekrar iten yine sensin..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur