Yenilmiş

Ne zaman zorlasam kendimi yazmaya,
Sözcükler değil kan fışkırıyor kağıda..
İstemeden de olsa hep acıyla bitiyor,
Sonunu göremediğim her satırda..

Dökemiyor aklım doluyken kendini,
Kelimelerin dans resitaline..
Hep bir yerlerde tıkanıyor bu dolgu,
Boş anlamlar çıkıyor kağıdın üzerine..

Zorlamakla olmuyor duyguları yansıtmak,
Siyah yapraklı defterime..
Yazamadığım anlarda ne zaman baksam,
Üzülüyor geçmişim kendi kendine..

İlham denen ninni,
İsyan edemeyecek kadar yitirilmiş..
Hep yazarım derken bu zihin,
Kendi ürettiği boşlukta bir anda yenilmiş..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur