Yeter!

Tüm zehirlerin karışımı olmam gerek,
Fare zihniyetleri zehirlemek için..
Ya da tüm barutların kesiştiği noktaya karışmalıyım,
Tek dokunuşta patlamak için..

Hedef tahtasındaki puanlar değil,
Ok olmalıyım onlara doğru abanılan..
Sonra çakıldığım yerde gülümsemeliyim,
Duvardan aşağıya doğru akan kan birikintisinin hemen üstünde..

Bazen de masum bir oyuncak olmalıyım,
Günahsız bebekleri eğlendirmek için..
Onlarla eğlenip,
Sağa sola fırlatılmak için..

İnsanların birbirlerine umarsızca vurduğu karambol de olmak isterim,
Sırf o insanların ne yaptığını bilmeden hayvanlaştığını görmek için..
Kimi zaman da YETER! diyebilicek bir otorite olmam lazım,
Tüm bu saçmalıklara bir an evel son verebilmek için..

Bu şiirin yazarı: Fatih Boyacıoğlu‘dur